Na długo przed pierwszym wbiciem łopaty. Zanim architekt usiądzie do koncepcji.

Marketing hotelu nie zaczyna się wtedy, gdy wjeżdża fotograf, żeby zrobić ujęcia do folderów. Ani wtedy, gdy w końcu mamy logo, stronę, i profile w social mediach.

Marketing hotelu zaczyna się znacznie wcześniej – w chwili, gdy inwestor zadaje sobie trzy fundamentalne pytania: Gdzie? Komu? Jak i co?

To są właśnie pierwsze decyzje marketingowe – strategiczne, nieodwracalne, wpływające na wszystko, co będzie potem.

Gdzie – czyli lokalizacja jako komunikat

Wybór lokalizacji to nie tylko logistyka i budżet. To także pierwszy sygnał, który wysyłamy gościom. Inwestując w hotel „nad jeziorem”, a nie „w centrum miasta”, komunikujemy się z zupełnie inną potrzebą. Zbudowanie obiektu w sąsiedztwie kampusu akademickiego, zamiast przy trasie przelotowej, jest decyzją marketingową – choć nie wygląda jak reklama. Lokalizacja jest decyzją marketingową.

To, gdzie powstaje hotel, ustawia wszystkie kolejne kroki: strukturę gości, model pobytów, sezonowość, potrzeby transportowe, konkurencję. Ale też… oczekiwania. Hotel z widokiem na góry nie może udawać obiektu biznesowego, a hotel przy lotnisku – romantycznego azylu. Każda lokalizacja niesie ze sobą obietnicę.

Komu – czyli kto ma zapełniać ten hotel?

Jeśli nie wiemy, kto ma do nas przyjeżdżać, to równie dobrze możemy postawić dom weselny z salą konferencyjną i SPA, a do tego dorzucić „niezależne restauracje” – na wszelki wypadek.

Segmentacja gości to nie ćwiczenie z Excela. To wybór stylu komunikacji, poziomu cenowego, wyposażenia pokoi, nawet długości ścieżki dojścia od parkingu do recepcji. Inaczej projektuje się hotel dla rodzin z dziećmi, inaczej dla miłośników rowerów, jeszcze inaczej – dla cyfrowych nomadów, którzy podróżują z laptopem, szukają dobrej kawy, stabilnego Wi-Fi i przestrzeni do pracy z dala od zgiełku.

Ten ostatni przykład dobrze pokazuje, jak precyzyjne musi być myślenie o gościu. Dla nomada kluczowe są detale: wygodne biurko, dostęp do kuchni, miejsce na dłuższy pobyt bez poczucia tymczasowości. Dla rodziny – plac zabaw, lodówka w pokoju, sąsiedztwo parku. To są zupełnie różne potrzeby, rytmy dnia, oczekiwania wobec otoczenia.

Jak i co – czyli hotel jako produkt marketingowy

Gdy wiemy gdzie i dla kogo, dopiero wtedy możemy zaprojektować sensowny jak i co. Hotel to nie tylko mury i pokoje. To przede wszystkim propozycja wartości – a ta wyraża się w konkretach: czy będzie basen? Czy restauracja ma mieć 100 miejsc czy 40? Czy robimy 15-metrowe pokoje z designerskim twistem, czy 30-metrowe apartamenty z aneksem?

Każda decyzja projektowa to decyzja marketingowa. Standard windy, rodzaj posadzki, ilość gniazdek – wszystko to wpływa na doświadczenie gościa i jego gotowość, by zapłacić, polecić, wrócić. Projektując infrastrukturę, projektujemy narrację: tu odpoczniesz, tu załatwisz sprawy, tu będziesz kimś ważnym.

Marketing to nie dział, to mentalność

W wielu hotelach marketing jest traktowany jako coś, co „zaczyna się po otwarciu” – czyli promka, baner, strona, Google Ads. Tymczasem marketing to decyzje podejmowane na samym początku: lokalizacja, segmentacja, funkcje, nawet układ budynku. To wszystko jest komunikacją – nawet jeśli jeszcze nie padają hasła reklamowe.

Dlatego najważniejsze pytanie brzmi: czy marketing zasiada do stołu razem z inwestorem i architektem – czy dopiero, gdy nie ma już nic do powiedzenia?

Bo hotel można zbudować dobrze. Ale jeszcze lepiej – z myślą o tych, którzy mają do niego wracać.

Podsumowanie

Marketing hotelu nie jest etapem „po otwarciu”, lecz procesem rozpoczynającym się już na poziomie inwestycji. Lokalizacja, segment gości i decyzje projektowe tworzą pierwszą – i najtrwalszą – narrację marki. To one definiują oczekiwania rynku, zakres możliwych obietnic i sens dalszej komunikacji. Jeśli marketing nie uczestniczy w tych decyzjach od początku, hotel traci możliwość świadomego pozycjonowania i skazuje się na późniejsze, kosztowne korekty. Dobrze zaprojektowany hotel to nie tylko poprawna architektura, ale spójna odpowiedź na pytanie: kto i dlaczego ma tu wracać.

Segmentacja gości to jedno z tych pojęć, które w hotelarstwie funkcjonują od lat. Pojawia się w strategiach, prezentacjach, raportach. Wszyscy wiedzą, że „jest ważna”. Problem zaczyna się w momencie, gdy próbujemy odpowiedzieć na proste pytanie: jak realnie wpływa na codzienne decyzje w hotelu?

W wielu obiektach segmentacja kończy się na etykietach w PMS. Business, leisure, grupa, FIT. Czasem dochodzą jeszcze kanały sprzedaży. I to wszystko. Dane są zbierane, raporty generowane, ale gdy przychodzi moment decyzji – o cenie, o ofercie, o miksie gości – wraca intuicja. Albo przyzwyczajenie. Albo presja chwili.

Segmentacja jako narzędzie zarządcze, nie marketingowe

Segmentacja gości nie jest wyłącznie ćwiczeniem marketingowym. Nie służy do tworzenia person ani ładnych opisów grup docelowych dla samych siebie. Jej prawdziwą rolą jest porządkowanie decyzji – finansowych, operacyjnych i organizacyjnych.

To segmentacja odpowiada na pytania:
– dla kogo ten hotel jest,
– dla kogo nie jest,
– które grupy realnie generują zysk,
– które tylko „ładnie wyglądają” w obłożeniu,
– jakie konsekwencje ma dany miks gości dla zespołu, kosztów i atmosfery.

Bez tych odpowiedzi nawet dobre decyzje są przypadkowe. Mogą zadziałać krótkoterminowo, ale nie budują stabilnego modelu działania.

Dane w hotelarstwie to przewaga, z której rzadko korzystamy

Hotelarstwo jest w wyjątkowej sytuacji. Jako jedna z nielicznych branż możemy śledzić niemal cały proces zachowania klienta: od momentu poszukiwania, przez rezerwację, po realne wydatki na miejscu. Mamy PMS, POS, booking engine, systemy raportowe.

A mimo to bardzo często nie wiemy, które segmenty faktycznie napędzają wynik. Albo wiemy to intuicyjnie, ale nie potrafimy tego policzyć. Albo dane są, ale nikt nie ma czasu, żeby je sensownie uporządkować.

Efekt jest prosty: decyzje podejmowane są „na oko”, a segmentacja istnieje bardziej jako pojęcie niż realne narzędzie.

Od chaosu do struktury

Problem nie polega na tym, że hotelarze nie rozumieją segmentacji. Problem polega na tym, że brakuje praktycznego procesu, który krok po kroku przeprowadza przez:

– wybór sensownych zmiennych,
– odcięcie szumu informacyjnego,
– zbudowanie segmentów, które mają znaczenie operacyjne,
– wdrożenie ich w PMS w sposób spójny,
– analizę rentowności, a nie tylko ADR,
– przełożenie segmentacji na realną pracę zespołu.

Bez tego segmentacja zawsze będzie „gdzieś obok” codziennego zarządzania.

Dlaczego powstał ten workbook

Ten materiał powstał jako odpowiedź na bardzo konkretną lukę. Nie brakuje artykułów o tym, czym jest segmentacja. Brakuje narzędzi, które pokazują, jak z niej korzystać w realnym hotelu, z jego ograniczeniami, zespołem i danymi.

Workbook, który udostępniam poniżej, nie jest poradnikiem do przeczytania „do kawy”. To materiał do pracy. Do zatrzymania się. Do policzenia kilku rzeczy. Do zadania sobie niewygodnych pytań.

Prowadzi przez cały proces:
– od wyboru zmiennych,
– przez budowę segmentów,
– po analizę rentowności i konsekwencje operacyjne.

Bez uniwersalnych recept. Bez obietnic „zwiększysz przychody o X%”. Za to z naciskiem na świadomość i decyzje.

Dla kogo jest ten materiał

Dla właścicieli, dyrektorów i managerów, którzy czują, że:
– hotel mógłby działać spokojniej i bardziej przewidywalnie,
– dane są, ale nie pracują,
– segmentacja istnieje raczej w teorii niż w praktyce,
– miks gości czasem bardziej przeszkadza niż pomaga.

Jeśli segmentacja ma być fundamentem zarządzania, a nie kolejnym hasłem, trzeba ją potraktować serio. Operacyjnie. Bez skrótów.

Workbook do pobrania

Poniżej znajdziesz PDF „Segmentacja Gości w Hotelu – Praktyczny Przewodnik”, który możesz pobrać i wykorzystać jako narzędzie do pracy we własnym obiekcie.

Nie trzeba go czytać od deski do deski. Wystarczy zacząć. Reszta przychodzi z decyzjami.

Segmentacja Gości w Hotelu – Praktyczny Przewodnik – WHC – www.wajda.in

Podsumowanie

Segmentacja gości nie rozwiązuje wszystkich problemów hotelu, ale bez niej nie da się nimi skutecznie zarządzać. To ona porządkuje decyzje, pozwala zrozumieć realną strukturę popytu i oddzielić intuicję od danych.

Jeśli segmentacja ma być czymś więcej niż hasłem, musi zejść z poziomu prezentacji na poziom codziennej operacji – PMS, analiz rentowności, miksu gości i pracy zespołu. Dopiero wtedy zaczyna działać jako narzędzie zarządcze, a nie teoretyczna koncepcja.

Dołączony workbook jest zaproszeniem do takiej pracy – spokojnej, uczciwej i opartej na faktach. Bo skuteczność w hotelarstwie nie bierze się z przypadku. Bierze się ze świadomości.

Źródło: wajda.in

Foto: wajda.in

Explainable AI ujawnia mechanizmy stojące za ocenami – i podważa wiele hotelarskich mitów.

Wprowadzenie

Oceny hoteli traktujemy jak obiektywną prawdę. Jedna liczba, jeden wskaźnik, jeden „dowód” jakości. W praktyce to jedno z najbardziej mylących uproszczeń w hotelarstwie.

Ten sam hotel potrafi w tym samym czasie zbierać entuzjastyczne recenzje od jednych gości i chłodne, zdystansowane oceny od innych. I nie jest to kwestia przypadku, sezonu czy „złego dnia na recepcji”.

Dane pokazują coś znacznie bardziej fundamentalnego: rating hotelu jest wypadkową kontekstu pobytu, a nie wyłącznie standardu obiektu czy jakości obsługi. To, czy gość przyjechał sam, w parze, służbowo, na jedną noc czy na dłuższy wypoczynek, ma realny – i mierzalny – wpływ na końcową ocenę.

Właśnie ten mechanizm analizuje badanie oparte na ponad pół milionie recenzji hotelowych z Europy, wykorzystujące modele machine learning oraz explainable AI. I jego wnioski są dla branży znacznie mniej komfortowe, niż mogłoby się wydawać.

Gość gościowi nierówny. Co naprawdę stoi za ocenami hoteli?

Dlaczego ten sam hotel potrafi być jednocześnie „rewelacyjny” i „rozczarowujący”?
Odpowiedź jest prostsza, niż się wydaje – i jednocześnie znacznie bardziej niewygodna dla hotelarzy: ocena hotelu w dużej mierze zależy nie od samego obiektu, lecz od tego, kto i jak z niego korzysta.

Punkt wyjścia do tej tezy daje obszerne badanie oparte na ponad 515 tys. opinii hotelowych z Booking.com, przeanalizowanych z użyciem narzędzi machine learning i explainable AI (XAI). To nie jest kolejny tekst o „znaczeniu opinii online”. To próba odpowiedzi na pytanie, dlaczego różne grupy gości systemowo wystawiają różne oceny – nawet temu samemu hotelowi.

Rating nie jest neutralny. Jest kontekstowy

W praktyce hotelarskiej wciąż dominuje założenie, że:

dobra jakość = wysoka ocena
słaba jakość = niska ocena

Problem w tym, że dane pokazują coś innego.

Ocena jest funkcją kontekstu pobytu, a nie wyłącznie jakości produktu. Ten sam standard, ta sama obsługa i ten sam pokój będą oceniane inaczej przez:

• parę na weekendowym city breaku,

• solo travelera w delegacji,

• rodzinę z dziećmi,

• grupę znajomych.

I nie są to różnice przypadkowe – są statystycznie powtarzalne.

Co dokładnie przeanalizowano?

Badanie objęło:

• ponad 515 tys. recenzji,

• 1 493 luksusowe hotele w Europie,

• dane dotyczące m.in.:

  • typu podróży (para, grupa, solo, business, rodzina),

  • długości pobytu,

  • konfiguracji pokoju,

  • udogodnień,

  • kontekstu pobytu (np. podróż z pupilem).

Do analizy wykorzystano kilka modeli predykcyjnych, z których LightGBM okazał się najskuteczniejszy (R² ≈ 0,81). Kluczowe było jednak nie samo przewidywanie ocen, lecz zastosowanie Explainable AI (SHAP), które pozwoliło zrozumieć dlaczego dany typ gościa wystawia takie, a nie inne noty.

Kto ocenia najwyżej?

Dane są jednoznaczne:

Najwyższe oceny wystawiają:

• pary,

• goście leisure,

• osoby zatrzymujące się na 4–5 nocy.

To pobyty:

• emocjonalne,

• relaksacyjne,

• nastawione na doświadczenie, a nie wyłącznie funkcję.

W recenzjach dominują wtedy słowa takie jak:

komfort, widok, czystość, atmosfera, obsługa, relaks

Dłuższy pobyt oznacza też większe „zanurzenie” w doświadczeniu hotelowym – goście lepiej poznają obiekt, korzystają z większej liczby usług i częściej odczuwają spójność oferty.

Kto systemowo ocenia niżej?

Po drugiej stronie skali znajdują się:

• solo travelerzy,

• goście biznesowi,

• osoby nocujące jedną noc.

Nie dlatego, że są „trudniejsi”, ale dlatego, że:

• ich pobyty są funkcjonalne,

• krótkie,

• obciążone stresem, presją czasu i wysokimi oczekiwaniami operacyjnymi.

W ich opiniach częściej pojawiają się hasła:

głośno, stare, niewygodne, zbyt drogo, brak wsparcia, check-in

To nie są emocjonalne narracje o doświadczeniu – to audyt użyteczności.

Grupy – osobna kategoria problemów

Ciekawym przypadkiem są grupy. Choć teoretycznie „leisure”, ich oceny są wyraźnie niższe niż par.

Dlaczego?

• logistyka,

• hałas,

• parking,

• synchronizacja posiłków,

• check-in/out.

Im więcej osób, tym większa szansa, że system hotelowy „nie dowiezie” w każdym punkcie styku.

Explainable AI zamiast zgadywania

Największą wartością badania nie jest sama lista czynników, ale pokazanie, że:

• rating da się rozłożyć na czynniki pierwsze,

• można wskazać, które elementy podbijają lub obniżają ocenę w danym segmencie.

Explainable AI pozwala przejść:

• od emocjonalnej reakcji na opinię,

• do zarządzania przyczyną, a nie skutkiem.

To fundamentalna zmiana perspektywy.

Co z tego wynika dla hotelarzy?

1. Przestań traktować wszystkie opinie tak samo

Ocena 7,8 od solo travelera i 7,8 od pary nie znaczą tego samego. Kontekst ma znaczenie.

2. Projektuj doświadczenie segmentowo

• solo – cisza, bezpieczeństwo, nowoczesność, szybkie procesy,

• business – ergonomia, internet, elastyczny check-in/out,

• grupy – logistyka, przestrzenie wspólne, jasna komunikacja,

• pary / leisure – estetyka, spójność, emocje.

3. Dłuższy pobyt to naturalny booster ratingu

Pakiety 2–3 nocne, extended stay, benefity za kolejną noc – to nie tylko revenue, ale też lepsze opinie.

4. Opinie to dane operacyjne, nie „feedback”

Jeśli traktujesz recenzje wyłącznie jako ocenę pracy zespołu – tracisz 80% ich wartości.

Ograniczenia, o których warto pamiętać

• dane pochodzą wyłącznie z Booking.com,

• analiza dotyczy segmentu luksusowego,

• brak rozróżnienia narodowości i różnic kulturowych,

• mówimy o korelacjach, nie prostych relacjach przyczynowych.

Podsumowanie i wnioski

Najważniejszy wniosek płynący z analizy jest prosty, ale trudny do zaakceptowania: nie istnieje jeden „sprawiedliwy” rating hotelu.

Oceny są systemowo różne w zależności od:

• typu gościa,

• celu podróży,

• długości pobytu,

• oczekiwań funkcjonalnych vs emocjonalnych.

Pary, goście leisure i osoby zostające na kilka nocy częściej oceniają hotele wysoko, ponieważ ich pobyt ma charakter doświadczeniowy. Komfort, estetyka, spójność usługi i atmosfera realnie przekładają się na satysfakcję.

Z kolei solo travelerzy i goście biznesowi oceniają chłodniej, bo ich perspektywa jest użytkowa. Liczy się cisza, szybkość, ergonomia, brak tarć w procesach. Każde potknięcie operacyjne waży więcej niż elementy „miękkie”.

To oznacza, że:

• niska ocena nie zawsze jest sygnałem niskiej jakości,

• wysoka ocena nie zawsze wynika z przewagi konkurencyjnej,

• porównywanie hoteli wyłącznie po średnim ratingu jest metodologicznie błędne.

Explainable AI pokazuje jeszcze coś więcej: opinie nie są problemem do gaszenia, tylko źródłem wiedzy operacyjnej. Dopiero gdy zaczynamy analizować je w kontekście segmentów, długości pobytu i motywacji gości, rating przestaje być emocjonalnym KPI, a zaczyna być narzędziem zarządczym.

W praktyce oznacza to konieczność zmiany myślenia:

• z „jak podnieść ocenę”

• na „dla kogo i w jakim scenariuszu ten hotel naprawdę działa najlepiej”.

Hotel, który próbuje być „dla wszystkich”, statystycznie będzie przeciętny w ocenach. Hotel, który świadomie projektuje doświadczenie pod konkretne segmenty, może być wybitny – nawet jeśli nie dla każdego.

I właśnie ta różnica coraz częściej decyduje o przewadze konkurencyjnej.

Źródło: Karagozlu, D., Jazayeri, K., & Adiler, A. (2024). Understanding hotel satisfaction through explainable AI: How guest types and stay patterns shape ratings. Economic Problems of Tourism, 4, 101–120.

Foto: AI/ChatGPT

Ten tekst pokazuje, dlaczego to nie obniżka jest problemem, lecz brak strategii cenowej i segmentacji gości.

Brzmi jak paradoks. Ale średnia cena nie spada od obniżki – spada od braku strategii.

W hotelarstwie obniżka ceny wywołuje często niemal odruch paniczny. I trudno się temu dziwić. Właściciele i dyrektorzy mają w pamięci historie, w których „zeszliśmy z ceny i już nigdy nie wróciliśmy”. Cena zaczyna wtedy funkcjonować nie jako narzędzie, ale jako linia obrony prestiżu, kontroli i poczucia bezpieczeństwa. Problem w tym, że to nie obniżka była przyczyną porażki. Przyczyną był brak decyzji, po co ta obniżka w ogóle się pojawiła.

Rozumiem ten lęk. Sam jestem fanem pracy na wysokich cenach. Obniżka kojarzy się bowiem z bardzo realnymi zagrożeniami:

• potencjalną utratą przychodu,

• efektem domina i spiralą rabatów,

• zagrożeniem dla KPI i zysku,

• nadszarpnięciem marki.

Tyle że cena nie jest tożsamością hotelu.
Cena to instrument sterowania popytem oraz pozycjonowania siebie i swoich produktów.

Użyta właściwie – może podnosić strukturę cenową, a nie ją obniżać.

Czym obniżka nie jest

Tu warto postawić jasną granicę. Obniżka ceny:

• nie jest promocją dla wszystkich,

• nie jest rabatem na stałe,

• nie jest reakcją emocjonalną na pusty kalendarz,

• nie jest walką cenową z rynkiem.

Obniżka jest decyzją. A decyzja – jak każda w hotelu – powinna mieć kontekst, cel i konsekwencje.

To nie obniżka psuje średnią cenę

Średnią cenę psuje obniżka bez kontroli i bez segmentacji.

ADR nie jest prostą średnią z cennika. Jest efektem struktury sprzedaży: kto kupuje, kiedy kupuje, w jakim kanale i z jaką wrażliwością cenową. Hotel, który sprzedaje wszystko wszystkim w tej samej cenie, wcześniej czy później sam podcina sobie nogi.

Ceny podnosi hotel, który:

• reaguje punktowo,

• zarządza marżą, a nie pokojem,

• używa obniżki do pobudzenia popytu tam, gdzie faktycznie tego potrzebuje.

Gość, który wypełnia lukę w środku tygodnia, nie jest tym samym gościem co klient premium w weekend czy w szczycie sezonu. Sprzedawanie obu tym samym językiem cenowym to błąd. Nie strategiczny. Operacyjny.

Źle ustawiona cena zamraża popyt.
Dobrze ustawiona – daje przestrzeń, by drożeć.

Restauracja już to robi. Hotel też może.

Restauracja obniża cenę jednej przystawki.
Goście zamawiają więcej – średni rachunek rośnie.

Dlaczego? Bo:

• wzrósł popyt,

• zmieniła się struktura koszyka,

• pojawiła się przestrzeń na droższe wybory.

To samo dzieje się z winem, deserem czy menu sezonowym. Jedna decyzja cenowa zmienia całą dynamikę sprzedaży.

Hotel może działać identycznie. Kontrolowana obniżka:

• wypełnia luki,

• zwiększa pick-up,

• pozwala podnieść ceny w segmentach bardziej rentownych,

• stabilizuje cashflow.

Cena nie działa w próżni. Działa w systemie.

Pusty pokój jest zawsze najdroższy

Warto to powiedzieć wprost. Pokój, który dziś stoi pusty, nigdy już nie zarobi. Jego koszt nie znika tylko dlatego, że nie został sprzedany. Energia, amortyzacja, personel, systemy – wszystko to działa niezależnie od obłożenia.

Decyzja „nie sprzedam taniej” bywa więc decyzją najdroższą z możliwych. Nie dlatego, że cena była zbyt niska, ale dlatego, że przychód wyniósł zero. A zero nie chroni ani marki, ani wyniku.

Trzymanie cen „na siłę” to palenie potencjału

• tracisz ruch, którego i tak nie powinieneś sprzedawać drogo,

• odcinasz się od przyszłych gości premium,

• nie optymalizujesz niskich sezonów,

• ponosisz koszty pustego pokoju,

• blokujesz elastyczność cenową.

Często nie trzymasz cen. Trzymasz sufit własnego wzrostu.

Tak działa hotel, który potrafi obniżać, żeby potem podnosić

• robi to punktowo – w czasie, kanale i segmencie,

• różnicuje ceny względem długości pobytu i momentu rezerwacji,

• buduje pick-up, który generuje presję cenową w górę,

• używa ceny jako dźwigni pozycjonowania, a nie desperacji,

• wykorzystuje psychologię: dostępność + ograniczenie = większa akceptacja wyższych cen później.

„Punktowo” nie znaczy przypadkowo. To decyzja oparta na kontekście popytu, a nie na strachu przed pustką.

Obniżka to nie cel

Obniżka nie jest celem. Jest narzędziem, które zwiększa zdolność hotelu do wyższej monetyzacji.

Hotele nie przegrywają dlatego, że obniżają ceny. Przegrywają, bo nie potrafią nimi sterować. Największym ryzykiem nie jest elastyczność. Największym ryzykiem jest sztywność.

Wyobraź sobie hotel, który:

• ma wyższy ADR mimo niższych cen w wybranych terminach,

• pracuje na jakości segmentów, nie na wolumenie,

• kontroluje popyt i kieruje nim świadomie,

• wygrywa strategią, nie taniością.

Cena jest instrumentem, nie dogmatem. A hotel, który potrafi mądrze obniżać ceny, jest tym samym hotelem, który potrafi je bezpiecznie i konsekwentnie podnosić.

Podsumowanie

Obniżanie cen nie musi oznaczać rezygnacji z rentowności ani osłabienia marki. Przeciwnie – traktowana jako narzędzie zarządzania popytem, pozwala wypełniać luki, budować pick-up i tworzyć przestrzeń do bezpiecznego podnoszenia cen w bardziej rentownych segmentach. Hotel, który rozumie rolę ceny w strukturze sprzedaży, nie konkuruje taniością, lecz strategią i świadomym sterowaniem popytem.

Zdarzyło się Wam, że gość z uporem negocjuje cenę, żąda nierealnych rabatów albo znika z pokoju coś, co nie powinno zniknąć? Albo że zbyt często trzeba tłumaczyć, co w hotelu wolno, a czego nie?
Jeśli tak – istnieje duże prawdopodobieństwo, że Wasza segmentacja gości nie do końca odpowiada rynkowi, na którym działacie.

Dobrze przygotowana segmentacja to fundament zdrowego biznesu hotelowego.
To ona sprawia, że do obiektu trafiają odpowiedni ludzie – tacy, którzy czują się u Was dobrze.
A Wy dzięki nim prowadzicie hotel w sposób bezbolesny i przewidywalny.

Dlaczego segmentacja ma znaczenie?

Każdy gość jest częścią produktu, który sprzedajemy.
To, jak postrzegany jest hotel, zależy nie tylko od standardu, serwisu, ceny czy lokalizacji, ale także od tego, z kim inni goście dzielą przestrzeń.
Dlatego tak istotne jest, by przyjmować te segmenty, które wpisują się w to, jak widzimy nasz obiekt i w jaki sposób chcemy go sprzedawać.

Segmentacja to nie tylko analiza rynku. To także ochrona własnego komfortu pracy i reputacji hotelu.

Wideo: Segmentacja gości w hotelu – 4 poziomy

Poniżej znajdziecie materiał wideo, w którym omawiam segmentację gości na czterech poziomach: strategicznym, taktycznym, operacyjnym i narzędziowym:

4 poziomy segmentacji gości

Segmentacja to proces, który działa równocześnie na czterech poziomach – od wizji po narzędzia.

1. Poziom strategiczny

To etap najwyższy – najlepiej, gdy powstaje już na etapie koncepcji inwestycji.
Wtedy cała infrastruktura (czyli de facto sam budynek) powstaje dla konkretnych segmentów, z odpowiednim zapleczem i możliwościami.

Jeśli obiekt już istnieje, segmentację strategiczną opieramy na realnych zasobach i możliwościach, wybierając te segmenty, które jesteśmy w stanie obsłużyć i które chcemy przyciągać.

2. Poziom taktyczny

Tutaj zaczyna się praktyka.
To etap wdrażania decyzji strategicznych – poprzez:

• analitykę, promocję i reklamę,

• tworzenie ofert dopasowanych do konkretnych segmentów,

• analizę rentowności i efektywności każdego segmentu.

To poziom, na którym teoria spotyka się z wynikiem finansowym.

3. Poziom operacyjny

Tu segmentacja schodzi na poziom codziennej pracy.
To, jak obsługujemy konkretnego gościa, zależy od tego, do jakiego segmentu należy – i czy zespół o tym wie.

Zbyt często wiedza o segmentach kończy się na poziomie dyrekcji lub marketingu.
Tymczasem to pracownicy liniowi są w bezpośrednim kontakcie z gośćmi.

Przykład: housekeeping powinien wiedzieć, dlaczego po wyjeździe grup biznesowych w piątek trzeba błyskawicznie przygotować pokoje – bo już za kilka godzin przyjadą goście weekendowi leisure.

4. Poziom narzędziowy

To warstwa systemowa – czyli PMS, CRM, kanały rezerwacji i raportowania.
Chodzi o to, by dane o segmentach nie „żyły” tylko w systemie, ale były wykorzystywane w marketingu i sprzedaży.

Zbyt często hotele mają świetnie oznaczone segmenty, ale nikt z działu sprzedaży nie analizuje tych danych.
A przecież to najtańsze i najbardziej precyzyjne źródło wiedzy o gościach.

]]> https://hotelarstwo.net/jak-zdefiniowac-docelowe-segmenty-gosci-hotelowych/ Wed, 28 Jan 2015 16:26:07 +0000 http://hotelarstwo.net/?p=1596 Segmentacja rynku służyć ma optymalnej alokacji środków na promocję oraz minimalizować koszty zdobycia i utrzymania gościa. Tym samym pozwala nam skuteczniej prowadzić działalność gospodarczą, dzięki koncentracji na maksymalizacji przychodów. W hotelu możemy ją też spokojnie wykorzystać do minimalizacji kosztów, tym samym bezpośrednio działając na poziom osiąganych zysków.

jeśli uważasz wpis za wartościowy!

Wprowadzenie do segmentacji gości hotelowych zrobiłem w tym wpisie. Tutaj zajmę się już segmentacją właściwą – tworzeniem szczegółowych segmentów grup gości do których kierujemy pewny zestaw usług.

Analiza gości w hotelarstwie

Wypada mi rozpocząć od kolejnego przypomnienia o wyjątkowości naszej branży. W temacie segmentacji rynkowej jest to aż nadto widoczne.
Dlaczego? Jako nieliczni możemy perfekcyjnie, niemal w 100% śledzić zachowania konsumpcyjne swoich klientów. Od etapu przed zakupowego, poprzez rezerwację, pobyt, a nawet późniejsze kolejne wydatki na usługi dodatkowe. Pozwala nam to badać wzorce zachowań i wydatków, tym samym skonstruować skutecznie funkcjonujące segmenty.

Wyjątkowo w tym wpisie na określenie gościa, zamiennie będę używał słów klient, nabywca, konsument

Metoda segmentacji gości

W tym wpisie koncentruję się na segmentacji a priori. Wyznaczanej na podstawie wiedzy i doświadczenia, w odniesieniu do znanych nam realiów rynkowych danego obiektu. Tworzonej zdroworozsądkowo, a nie na podstawie badań marketingowych rynku.
Jeśli chodzi o efekty to spokojnie możemy przyjąć, że w hotelach wielkiej różnicy nie będzie pomiędzy profesjonalnym badaniem rynku, a taką wewnętrzną („domową”) analizą rynku i segmentacją.
Oczywiście w przypadku, jeśli posiadamy rzetelne dane w systemie PMS.

Planując segmenty tym sposobem, kluczem do sukcesu w sytuacji pre-openingu jest trzymanie się ich skrupulatnie poprzez dedykowanie działań tymże rynkom docelowym. A w sytuacji funkcjonującego już obiektu posiadamy szczegółowe dane finansowo-demograficzne gości, które znacznie pomogą nam wyznaczyć/zaktualizować rzeczywiste segmenty gości.

Jeśli chcemy utrudnić sobie zadanie to wstępną segmentację powinny przygotować wszystkie departamenty hotelu
Oczywiście piszę przewrotnie o tych utrudnieniach, ponieważ służyć to ma najlepszemu możliwemu odzwierciedleniu przyszłych gości. Nie tylko według kryteriów przychodowych, ale również kosztowych i organizacyjnych.

Ważne pytania wprowadzające

Od czego rozpoczynamy? Od poznania makro-segmentacji przedstawionej we wcześniejszym poście
Jeśli mamy to za sobą przechodzimy do segmentacji właściwej.

Rozpoczynamy od odpowiedzi na kilka ważnych pytań, które wprowadzą nas w szerszy kontekst rynkowy.

Należą do nich:
– Jakie segmenty gości potrzebujemy lub musimy wyodrębnić na rynku?
– Jak szczegółowa powinna być segmentacja osób w naszym obiekcie, aby optymalnie wykorzystać nasze zasoby?
– Jaki będzie najlepszy sposób definiowania segmentów w naszym hotelu? (We wpisie podaję jeden. Jest ich kilka.)
– Które cechy powinny być dominujące w procesie wyznaczania segmentów?
– Czy wyznaczając segmenty koncentrujemy się na potrzebach gości, możliwościach hotelu, a może obu płaszczyznach?
– Jakie, już wyznaczone segmenty, tworzą największe szanse przychodowe dla hotelu?

Mając odpowiedzi możemy przejść do właściwego zadania!

Etapy segmentacji

Segmentacja docelowa składa się z kilku etapów, które po kolei opiszę.

1 Wybieramy kryteria segmentacji gości

Decydujemy na podstawie jakich cech i zmiennych będziemy rozpatrywać jednostki i grupy.

2 Opracowujemy profile segmentów

Robimy to arbitralnie na podstawie własnej wiedzy, doświadczenia i posiadanych danych statystycznych.
Tworzymy zestaw cech pożądanych, opisujących segmenty oraz w jaki sposób się one wiążą z kryteriami segmentacji.

3 Tworzenie segmentów

Grupujemy gości według wybranych kryteriów segmentacji. Wybieramy wskaźniki oceny atrakcyjności każdego z segmentów.
Rozszerzamy profile zaproponowanych segmentów, na podstawie analizy zebranych informacji o gościach do nich należących.

4 Wybieramy segmenty docelowe – operacyjne

Wyboru dokonujemy na podstawie rozszerzonych profili segmentów. Poddajemy je analizie jakościowej i ilościowej w celu oceny ich przydatności oraz opłacalności dla hotelu. Na nich będziemy koncentrować własne działania promocyjne i sprzedażowe.
Oczywiście nadajemy im nazwy.

Segmentacja szczegółowa

Rozwijając powyższe punkty segmentacja przebiega następująco.

Porządkujemy rynek. Startujemy od pełnej homogenizacji, czyli traktowania wszystkich potencjalnych gości jako jednej, nie różniącej się niczym, zbitej masy osobowej. Wyznaczamy więc de facto jeden segment makro, w którym zmieścić się powinni wszyscy goście.

Siłą rzeczy robimy to na czuja, aczkolwiek podstawą jest, aby taki segment był wyznaczony. W rozumieniu wyszczególnienia wszystkich cech i zmiennych jemu przynależnych. Tak więc, segmentem nie jest zbiór „wszyscy nasi potencjalni goście”, tylko „osoby o takiej charakterystyce i zbiorze cech”.
Mała dygresja – większość hoteli niezależnych kończy na tym etapie. Niestety.

Gdy już mamy makro segment, opracowujemy jak najdłuższą listę zmiennych segmentacyjnych, aby nie przeoczyć istotnych kryteriów. Po czym dzielimy go na mniejsze grupy cech, będące jednocześnie rozłączne na zewnątrz, ale spójne w wyznaczonej grupie.
Pomoże nam w tym wyodrębnienie charakterystycznych zmiennych strategicznych. Unikalnych, albo przynajmniej wiodących dla specyficznej grupy.

Redukujemy liczbę zmiennych dodając ze sobą te skorelowane. Jednocześnie znajdujemy i usuwamy cechy wspólne dla wszystkich, jako nie mające wpływu na zróżnicowanie osób. Najlepiej kiedy segmenty będą rozłączne.
Jedna uwaga. Wyjątkowo może się zdarzyć, że ta sama zmienna współdzielona przez wszystkich może inaczej funkcjonować w połączeniu z jeszcze inną cechą u różnych grup. Jednak w tym wpisie, takich szczegółów rozwijał nie będę.

Po czym ponownie agregujemy wspólne zestawy cech w poszczególnych grupach, aby koncentrować się na stworzeniu propozycji segmentów.
Z wyłaniających się grup pewne będzie można ze sobą połączyć, jeśli różnice nie wykluczają się lub segmenty, które powstały są zbyt małe.

Z nich konstruujemy właściwe już segmenty nabywców (operacyjne). Oprócz cech jednostkowych kreowanych na podstawie zmiennych z rodzajów segmentacji rynku, bierzemy również pod uwagę m.in. długofalowe cele obiektu, nisze rynkowe, konkurencję, rynek pracy, typ klienta: w rozumieniu osoba fizyczna – prawna czy przedsiębiorstwo – instytucja/organizacja.

Pamiętajmy, że KAŻDY gość jest częścią oferowanego przez nas mixu produktowo-usługowego. W naszym interesie jest taka segmentacja gości, aby tworzyła ona spójną całość bez potencjalnie konfliktogennych grup osób.
Nie w rozumieniu konfliktu fizycznego ale interesów, zachowań, siły nabywczej i zwyczajów.

Podsumowanie

Jeszcze kilka uwag porządkujących.

Na etapie wstępnym bierzemy pod uwagę wszystkie segmenty, które nam się wyłonią.

Oprócz docelowych (operacyjnych) będą to więc też potencjalne, zajęte, ale też grupy osób, które w żaden sposób nie będą podlegać pod nasz target. Nie nazywam ich segmentem ponieważ ten jest zarezerwowany dla – przynajmniej potencjalnych – nabywców naszych usług.

Wyznaczenie jednoznacznie charakterystyki osób nie mieszczących się w globalnej grupie docelowej jest również bardzo ważne i bardzo ułatwia pracę w przyszłości. Dla takich osób wyłączonych z segmentacji powinna działać reguła zero-jedynkowa. Albo jesteś w naszej grupie docelowej, albo nie. Jeśli nie, nie tracimy czasu na jakiekolwiek działania negocjacyjne-sprzedażowe ponieważ i tak nic z tego nie będzie. Aczkolwiek temat ten wymaga rozwinięcia i kiedyś również chciałbym się nim zająć.

Wszystko co napisałem, w żaden sposób nie wyczerpuje tematu. Raczej go rozpoczyna. Dając pewne wskazówki praktyczne od czego możemy zacząć, aby nie inwestując w rozwiązania zewnętrze, w sposób rzetelny i miarodajny przygotować segmentację gości na własne potrzeby.

Co robić jak już znamy segmenty swoich gości – tzn. jak planować działania marketingowo-sprzedażowe specyficznie do każdego z nich – będzie oczywiście w jednym z kolejnych wpisów.

Zazwyczaj głównym powodem porażki biznesowej hoteli, jest właśnie niewłaściwa segmentacja potencjalnych gości. Rozpoczyna efekt kuli śniegowej, który jest w stanie dotknąć wszystkie aspekty działalności hotelu.

Źle przewidziane grupy docelowe gości prowadzą m.in. do:
złego planu architektonicznego hotelu, zwłaszcza przestrzeni funkcyjnych;
spadku przychodów;
zwiększania kosztów – wydatków na promocję, szkolenie pracowników;
braku właściwej atmosfery miejsca – kiedy spotykają się w nim segmenty skrajnie odmienne.
Można mnożyć…

Czym jest segment rynku w hotelu?

Jest to grupa gości, składająca się z indywidualnych osób, aczkolwiek jednorodna pod względem pewnych cech, które determinują odbiór produktu-usługi, wzory zachowań konsumpcyjnych oraz przyswajanie komunikatów marketingowych.

Prościej pisząc, jest to zbiór posiadających wspólne cechy gości, do których kierujemy specyficznie im dedykowany zakres usług.

Właściwe segmenty tworzy się w oparciu o zmienne, które służą do rozróżnienia poszczególnych grup wg wiodących – a zarazem nas interesujących – cech.
Przedstawiona poniżej typologia nie będzie jeszcze segmentacją gości, a wstępem do niej.

Wyróżniamy 6 grup zmiennych. Na ich podstawie dokonujemy segmentacji rynkowej gości w naszym hotelu.

Geograficzne

Miejsce pochodzenia (zamieszkania) gościa: kraj, region oraz miejscowość.

Zarówno jeśli chodzi o samego gościa jak też firmę, którą reprezentuje. Ewentualnie tour operatora lub agenta podróży od których przybył.

Ważne również jest, rozróżnienie z jakiego typu i jak liczebnego miasta-miejscowości pochodzi.

Demograficzne

Należą do nich wiek, płeć, pochodzenie, wykształcenie, zawód, zarobki, zachowania konsumpcyjne/wzory konsumpcji, wydatki, status małżeński, rodzina, posiadane dzieci, etap życia na jakim znajduje się jednostka/rodzina.

Można powiedzieć, że są to podstawowe dane w oparciu o które budujemy właściwe segmenty. Powinny być one punktem wyjścia do stworzenia ostatecznych grup docelowych do których kierujemy usługi.

Wielką ich zaletą jest, wykorzystywanie tych cech w statystykach praktycznie przez wszystkich: przedsiębiorstwa z innych branż, instytucje, media. Są również łatwe w kolekcjonowaniu.
Pozwala nam to na szerszą analizę i konstrukcję segmentów, które można odnieść do innych oferowanych na rynku usług i produktów.

Psychograficzne

Zmienne te koncentrują się na stylu życia, postawach i osobowości. Doskonale uzupełniają cechy demograficzne.

W dzisiejszej płynnej rzeczywistości, pełnej nowych trendów, pełnią ważną rolę w badaniach rynku i analizie zachowań konsumenckich. Służą nie tylko konstruowaniu segmentów, ale także tworzeniu strategii marketingowych, komunikacyjnych i reklamowych.

W celu ich poznania badamy tzw. AIO statements. Zazwyczaj są to ankiety pytające o deklarowane postawy, zainteresowania i opinie. Pozwalają odnaleźć ukryte pobudki i motywacje konsumenckie, których w inny sposób nie jesteśmy w stanie zbadać.

Behawioralne

Składają się na nie zachowania jakie osoby prezentują w płaszczyźnie zakupowej.
Jak często wydają pieniądze? Jak często korzystają z danych usług? Czy są lojalnymi konsumentami czy podatnymi na zmianę i konkurencyjne komunikaty marketingowe? Jakiego typu gośćmi są? Jak korzystają z hoteli i innych usług?

Wszystko to co dotyczy rzeczywistych zachowań (nie deklaracji) w odniesieniu do rynku jak i indywidualnego hotelu.

Trudniej jest je badać, zwłaszcza poza naszym obiektem, jednak są doskonałym i wiarygodnym zbiorem danych do analizy.

Tym samym pomagają zbudować segmenty gości, które w dużym stopniu odzwierciedlają rzeczywiste zachowania grupowe.

Poszukiwane korzyści

Potrzeby i oczekiwania w odniesieniu do grupy usług jakich konsumenci poszukują. Dotyczą korzyści jakie mogą uzyskać potencjalni goście. Co hotel może im zaoferować, zwłaszcza na tle konkurencji?

Bardzo pragmatyczne podejście, które pozwala nam z dużą dozą prawdopodobieństwa wpłynąć na zachowanie zakupowe względem nas. Jednocześnie zdając sobie sprawę, że właściwie brak lojalności gościa (spowodowany orientacją na bezpośrednie korzyści) może spowodować równie szybką ucieczkę do konkurencji.

Rentowność

Odnoszą się do siły nabywczej osób. Ile i na jakie usługi są w stanie wydać pieniądze?

Istotne jest jak się to ma do przychodu, zysku, ale i kosztów hotelu, które są skorelowane z aktywnością danego segmentu.

Jaki zwrot z poniesionych kosztów jesteśmy w stanie odzyskać na konsumpcji takiej grupy. Kiedy i w jakich warunkach jej rentowność jest najlepsza.

Przedstawiona typologia zmiennych jest punktem wyjścia do stworzenia właściwych, indywidualnych dla każdego hotelu segmentów gości. O czym szczegółowo będzie niebawem!

Podziel się wpisem w mediach społecznościowych!

Segmentacja gości hotelowych

Wynika to głównie z braku przemyślanej – a czasem jakiejkolwiek – segmentacji gości.
Dzielenie gości według segmentu rynku:

• Pozwala nam przygotować odpowiedni plan działania w oparciu o każdy segment gości;
• Uzmysławia nam, że gość jest częścią produktu, który oferujemy.

Goście korzystając z usług hotelu (noclegu, gastronomii, coraz częściej usług SPA) na każdym kroku spotykają się między sobą. Mijają w korytarzach, czekają (oby jak najrzadziej) razem przy recepcji, rozmawiają przy barze czy wymieniają poglądy, również na nasz temat, siedząc w lobby.

Jeśli nie zadbamy o przemyślaną wizję dla kogo przygotowaliśmy nasz obiekt te wydawałoby się prozaiczne sytuacje mogą doprowadzić nas do katastrofy. Każdy lubi przebywać w towarzystwie osób sobie podobnych, reprezentujących podobny status społeczny i/lub materialny. Wybierając obiekt noclegowy również ten aspekt brany jest pod uwagę.

Pomocne są tu:

• standaryzacja obiektu,
• jego położenie,
• średnia cena,
• opinie (np. na Booking.com wg segmentów gości!).

Portret gościa, obrazem hotelu

Byli i aktualni goście nie służą jedynie pomocą swoimi wcześniejszymi opiniami ale oddają też obraz z jakim hotelem mamy do czynienia: jaki typ gościa jest preferowany, jakie potrzeby zaspokaja, na jakim poziomie usługi proponuje.

Często więcej o obiekcie powiedzą nam jego goście aniżeli najlepsza nawet obiektywna jego prezentacja. Nie werbalnie, a samą swoją obecnością. Zwracając uwagę na innych gości hotelu zamiast infrastruktury lub rozmawiając z nimi zamiast personelem nowi goście lepiej poznają obiekt.

Warto to mieć na uwadze decydując się na przyjęcie kontrowersyjnych gości. Kontrowersyjnych w kontekście naszych kluczowych segmentów, o które oparty jest przychód i rentowność hotelu. Np. hotel biznesowy raczej nie może sobie pozwolić na przyjęcie wycieczki szkolnej w środku tygodnia.

Musimy dbać o to komu wynajmujmy pokoje i kogo przyjmujemy do hotelu. Oczywiście istotna jest też nieustanna ewaluacja aktualnej segmentacji.

Gość jako część produktu może być zarówno atutem jak i przeszkodą w prezentacji obiektu. Jak każdy inny jego element – infrastruktura, położenie, cena, dojazd.

Foto: http://photodune.net/

Sieć Accor restrukturyzuje swoją działalność i dzieli na dwie odrębne firmy – ENG – http://bit.ly/IlsL5I

„Proszę zadzwonić po Świętach” czyli jak sobie radzić z przedświątecznym – nomen omen – zbywaniem – ENG – http://bit.ly/18Ok2mF

Jak nieodpowiednio segmentując gości trafić przed sąd, zostać skazanym i stracić obiekt – http://bit.ly/1imawgx
Tytuł lekko prowokacyjny aczkolwiek dotyczy poważnej sprawy.

LEKTURA TYGODNIA Blog Mój Hotelik! Zakładamy hotel, czyli wszystko, co przyszły hotelarz wiedzieć powinien – http://bit.ly/1fQMUPv
Dopiero wystartował i mam nadzieję, że będzie systematycznie prowadzony. Wprowadzanie w tajniki hotelarstwa nieinwazyjnie łączy z promocją własnych obiektów.
BTW Autora, jeśli nas przeczyta zapraszamy na nasze łamy. Chętnie je udostępnimy!