Nigdy nie uwierzę – i żadne „analizy” mnie nie przekonają – że można redukować godziny pracy w hotelu poniżej niezbędnego minimum bez negatywnego wpływu na zysk.

Przez niezbędne minimum rozumiem konieczne godziny, które trzeba przepracować, biorąc pod uwagę obłożenie, standard obiektu, złożoność produktu itp.

Każda dalsza oszczędność prowadzi do spadku jakości, generując spadek przychodów oraz wzrost kosztów (rotacja itd.).

Na koniec dnia to konieczne, niezbędne minimum i tak musi zostać przepracowane, jeśli hotel ma w ogóle funkcjonować na swoim poziomie.

Ewentualne „oszczędności” w tym obszarze prowadzą więc donikąd. Albo bowiem:
– te godziny są łatane już pracującą załogą,
– albo ich brak prowadzi do erozji standardu i produktu.

W pierwszym przypadku generuje to de facto dodatkowe koszty – o czym już pisałem przy casie 1 000 – 800 = 1 400. Nie chcę nawet rozwijać wątku, że gdyby nadgodziny w takich sytuacjach były wypłacane tak, jak należy, kosztochłonność tego rozwiązania byłaby oczywista.

W drugim przypadku rozpoczyna się równia pochyła: spada poziom obsługi, pogarsza się stan infrastruktury, dalej cierpi reputacja, a na końcu rzutuje to po prostu na GOP.

W biznesie hotelowym w niektórych aspektach nie ma dróg na skróty. Workforce jest jedną z nich. Na kompromisy w tym obszarze jest ewentualnie czas na etapie decyzji strategicznych – jaki standard hotelu budujemy, a później prowadzimy. Po tym etapie jakiekolwiek cięcia w zespole przynoszą efekt kompletnie odwrotny od zamierzonego.

Krótki hint: dość często poziom opinii Google/Booking koresponduje z GoWork. Ciekawe dlaczego, prawda?

Jak więc policzyć niezbędne pensum / liczbę etatów / FTE?

Posłużę się przykładem mi najbliższym – zatrudnieniem w recepcji.

Godziny pracy w ciągu doby
Czy recepcja jest otwarta i obsadzona przez 16, 24 czy inną liczbę godzin w ciągu doby?

Liczba osób (a tym samym godzin) koniecznych do przepracowania
Ile osób potrzeba na dniówce, ile na nocce? Czy dodatkowo wspieramy wyjazdy i przyjazdy?

Prognoza koniecznych roboczogodzin względem obłożenia
Ile osób/godzin potrzebujemy w tygodniu roboczym, a ile w weekendy? Ile jest takich dni lub okresów? Sumujemy wszystko.

Sumę godzin dzielimy przez wymiar czasu pracy w danym roku.
Plus dni urlopowe – tak, ludzie powinni chodzić na urlopy.
Dodatkowo można doliczyć 5–10% roboczogodzin jako margines bezpieczeństwa na nieprzewidziane sytuacje operacyjne.

I mamy wynik.

Pół godziny roboty.
Z Excelem i AI – może pięć minut.
A ile zaoszczędzonych pieniędzy?

Podsumowanie

Redukcja godzin pracy poniżej operacyjnego minimum nie obniża kosztów – przesuwa je w czasie i multiplikuje skutki uboczne. W hotelarstwie workforce jest elementem konstrukcyjnym produktu, a nie zmienną do doraźnego „optymalizowania”.

Doświadczenie hotelowe nie zaczyna się od efektownego „wow”, lecz od spokojnego „uff”. To przewidywalność, spójność i brak frustracji budują fundament, na którym dopiero mogą pojawić się emocje. Projektowanie doświadczenia wymaga spojrzenia oczami gościa – od pierwszego kliknięcia po ostatnią opinię.

Doświadczenie hotelowe – między „wow” a „uff”

Coraz częściej słyszymy, że hotel to nie tylko miejsce – to doświadczenie. To nie łóżko, śniadanie i hasło do WiFi, lecz cała sekwencja zdarzeń, od których zależy, czy gość powie „wrócę”, czy raczej „więcej nie”.

Brzmi dobrze. Tylko co to oznacza w praktyce?

Doświadczenie, którego nie da się opisać. Ale da się je poczuć.

Dobre doświadczenie hotelowe to emocjonalna podróż, której gość często nie potrafi precyzyjnie nazwać. Ale czuje, że „wszystko zagrało”.

Albo odwrotnie – nie umie wskazać konkretnego błędu, ale coś nie grało. I to zwykle wystarcza, by stracić powracającego gościa.

Dla uproszczenia można przyjąć, że o odbiorze pobytu decydują dwa momenty:

• wow
• uff

„Wow” – moment, który zostaje w głowie

„Wow” to chwila, w której gość dostaje coś, czego się nie spodziewał – ale dokładnie tego potrzebował.

Może to być:

• ciepłe przywitanie z imieniem,
• widok z okna, który odbiera mowę,
• śniadanie, które smakuje jak dzieciństwo.

To często gest, zapach albo mikroemocja, która zostaje w pamięci na długo.

„Uff” – cisza operacyjna, która daje spokój

„Uff” pojawia się wtedy, gdy wszystko działa tak, jak powinno.

Bez:

• niespodzianek,
• szukania pilota,
• nerwów przy check-inie,
• proszenia o hasło do WiFi.

Jest spokój. Jest komfort. Jest przewidywalność. Gość czuje się bezpiecznie.

Najważniejsze: bez „uff” nie ma „wow”

Bez „uff” nie ma „wow”.

Jeśli coś irytuje gościa od samego wejścia, nawet najlepsze prosecco na tarasie nie przykryje frustracji.

Przestań myśleć działami. Zacznij myśleć jak gość.

Projektowanie doświadczenia hotelowego wymaga odejścia od myślenia kategoriami „działów”: recepcja, housekeeping, restauracja.

Kluczowe jest spojrzenie oczami gościa i zrozumienie całego procesu – od pierwszego kontaktu online do momentu wystawienia opinii.

Jak wygląda jego ścieżka – od pierwszego kliknięcia w przeglądarce lub wyszukiwarce, po decyzję o powrocie (albo jej brak)?

Warto zadać sobie kilka prostych pytań:

• Czy łatwo nas znaleźć?
• Czy jasno komunikujemy, co oferujemy?
• Czy komunikacja jest szybka i zrozumiała?
• Czy coś zaskakuje negatywnie – jeszcze przed przyjazdem?

Mikro-momenty robią największą robotę

Nie zawsze potrzebne są duże zmiany. Często największą różnicę robią mikro-momenty:

• zapach w korytarzu,
• muzyka przy śniadaniu,
• sposób, w jaki recepcjonista mówi „dziękuję”.

To one budują klimat. Znikają w tle, ale zostają w pamięci.

Punkty frustracji są ciche. I bardzo kosztowne.

Równolegle trzeba uczciwie zidentyfikować punkty frustracji – te niewidoczne i często ignorowane operacyjnie.

Na przykład:

• niejasna informacja o parkingu,
• śniadanie do 10:00, ale już o 9:15 brak uzupełnień.

Gość nic nie powie. Po prostu nie wróci.

Jedna decyzja, od której wszystko się zaczyna

Projektowanie doświadczenia zaczyna się od jednej decyzji: przejść cały proces samemu, jak gość.

Zarezerwuj. Przyjedź. Zostań. Wymelduj się.

• zobacz, co działa,
• co męczy,
• co zaskakuje.

Dopiero potem ma sens myślenie o narracji i komunikacji obiektu.

Hotel nie musi zachwycać wszystkim

Hotel nie musi zachwycać wszystkich. Ale musi działać.

W sposób:

• spójny,
• przemyślany,
• uczciwy.

Doświadczenie nie dzieje się samo. To efekt serii drobnych decyzji, które ktoś – w tle – musi świadomie podjąć.

Jeśli nie zrobisz tego ty, zrobi to przypadek. A przypadek, jak wiadomo, nie zna się na hotelarstwie.

Podsumowanie

Dobre doświadczenie hotelowe nie jest sumą atrakcji, lecz konsekwencją drobnych decyzji operacyjnych. „Wow” bez „uff” nie działa, a ciche punkty frustracji skutecznie niszczą lojalność gości. Projektowanie doświadczenia zaczyna się od przejścia całej ścieżki pobytu z perspektywy gościa i uczciwego spojrzenia na to, co faktycznie działa.

Wstęp

Zmiana algorytmu ocen Booking.com nie była kosmetyczną aktualizacją. Była zmianą logiki.
Od wczesnego 2025 roku platforma stopniowo odchodzi od „zamrożonej” reputacji na rzecz ocen, które w znacznie większym stopniu odzwierciedlają aktualne doświadczenia gości. To oznacza, że historia obiektu ma dziś mniejsze znaczenie niż jego codzienna jakość operacyjna.

Dla części hoteli to długo oczekiwana korekta systemu. Dla innych – moment, w którym okazało się, że dobra ocena nie jest już tarczą chroniącą przed konsekwencjami słabszej obsługi. Nowy model wymusza inne podejście do reputacji, zarządzania jakością i pracy z opiniami gości.

Nowy system ocen Booking.com funkcjonuje od wczesnego 2025 roku – a dziś, z perspektywy kolejnych miesięcy, widać jego realne skutki operacyjne.

Punktem wyjścia do tej analizy jest artykuł opublikowany przez Shiji Group na platformie Shiji Insights, w którym autorzy szczegółowo wyjaśniają mechanikę nowego modelu ocen oraz jego wpływ na zachowanie wyników hoteli w czasie.

Problem w tym, że wielu hotelarzy wciąż interpretuje oceny tak, jakby działały według starej logiki. A ona po prostu przestała obowiązywać.

Od „zamrożonej” reputacji do oceny w czasie rzeczywistym

Jak pokazuje analiza zespołu Shiji Group, przez lata ocena na Booking.com była w dużej mierze historycznym zapisem reputacji, opartym na średniej z długiego okresu. Model ten stabilizował wyniki, ale jednocześnie słabo reagował na realne zmiany jakości operacyjnej.

Wczesny 2025 rok przyniósł zmianę tej logiki.
Booking.com przeszedł na dynamiczne ważenie recenzji, w którym nowsze opinie mają wyraźnie większy wpływ na końcowy wynik. W badanym przez Shiji przykładzie widać, że po wdrożeniu nowego systemu ocena obiektu zaczęła reagować szybciej i wykazywać większą zmienność.

Efekt?
Ocena zaczęła funkcjonować jak bieżący wskaźnik jakości doświadczenia gościa, a nie archiwum przeszłych ocen.

Co dokładnie zmieniło się w algorytmie

Zgodnie z analizą Shiji Group:

– aktualność recenzji ma dziś znacznie większe znaczenie niż wcześniej,
– oceny są bardziej dynamiczne, zarówno w górę, jak i w dół,
– powtarzalność doświadczenia liczy się bardziej niż pojedyncze okresy poprawy jakości.

Booking.com nie ujawnia szczegółowych wag algorytmu, jednak obserwowane zmiany jednoznacznie wskazują na przesunięcie akcentu z historii na teraźniejszość.

Co to oznacza dla hoteli w praktyce

Wnioski płynące z analizy Shiji są jednoznaczne:

Szansa dla hoteli, które realnie poprawiły jakość

Obiekty, które faktycznie uporządkowały operacje, poprawiły obsługę lub standard, zaczęły widzieć szybsze przełożenie tych działań na ocenę.

Koniec ochrony wynikającej z dawnej reputacji

Hotele, które przez lata „jechały” na historycznie dobrej ocenie, przy jednoczesnym spadku jakości, zaczęły tracić punkty szybciej niż wcześniej.

Marketing nie kompensuje operacji

Analiza pokazuje, że nowy system znacznie słabiej toleruje niespójność między obietnicą a realnym doświadczeniem gościa.

Podsumowanie

Analiza opublikowana przez Shiji Group pokazuje, że zmiana systemu ocen Booking.com, wdrożona w 2025 roku, nie była korektą algorytmu, lecz zmianą logiki oceny hoteli. Reputacja przestała być uśrednioną historią, a zaczęła działać jak bieżący wskaźnik jakości doświadczenia gościa.

Dla hoteli oznacza to przejście od zarządzania wizerunkiem do zarządzania operacjami. Świeże opinie szybciej wpływają na wynik, błędy operacyjne są widoczne niemal natychmiast, a historycznie dobra ocena nie pełni już funkcji ochronnej. System premiuje powtarzalność jakości, a nie jednorazowe poprawy czy działania marketingowe.

W praktyce wygrywają obiekty, które traktują reputację jako efekt codziennych decyzji, procesów i pracy zespołu. Pozostałe muszą liczyć się z tym, że ocena na Booking.com stała się narzędziem weryfikacji rzeczywistej jakości, a nie potwierdzeniem dawnego standardu.

Źródło: Booking.com’s new review scoring explained: What hoteliers need to know in 2026

Foto: AI/ChatGPT

W hotelarstwie marka nie jest tym, co komunikuje marketing, lecz tym, co realnie dostarczają codzienne operacje. To jakość obsługi, spójność procesów i reakcja zespołu w kluczowych momentach decydują o reputacji, lojalności gości i wynikach finansowych. Operacja weryfikuje każdą obietnicę marki.

Marka hotelowa nie powstaje wyłącznie w dziale marketingu, lecz najczęściej „wykuwa się” w codziennych operacjach. Sprawdź, dlaczego doskonałość operacyjna jest kluczowym fundamentem silnego brandu hotelowego i jak realne doświadczenia gości decydują o reputacji, lojalności i wynikach finansowych hotelu.

Wstęp

Współczesny gość hotelowy weryfikuje obietnice marki natychmiast poprzez własne doświadczenie oraz recenzje innych użytkowników. W świecie cyfrowej transparentności marka przestaje być komunikatem, a staje się realnym przeżyciem. W hotelarstwie to nie hasła reklamowe, lecz konsekwentnie realizowane procesy operacyjne, takie jak obsługa, standardy i reakcja na potrzeby gości, budują zaufanie oraz wartość brandu. Dlatego coraz częściej mówi się, że marka to nie operacja, lecz że to właśnie operacja jest marką.

Kluczowa rola doskonałości operacyjnej w budowaniu silnego brandu hotelowego

W erze cyfryzacji i natychmiastowego dostępu do informacji obietnice marketingowe w branży hotelowej są testowane szybciej niż kiedykolwiek. Myśląc o marce hotelowej (brandzie), zwykle koncentrujemy się na logo, kolorach, stronie internetowej czy kampaniach reklamowych. Czasem na brand standardach. To zewnętrzna powłoka marki – estetyka mająca przyciągnąć klienta.

Jednak w branży usług, zwłaszcza hotelarskich, prawdziwy i długoterminowy fundament wartości marki powstaje za kulisami – w operacjach.

Marka jako obietnica, operacja jako dostarczenie

Marka jest obietnicą, operacja jest jej realizacją.

Marka jako obietnica:

• Hotel luksusowy obiecuje bezbłędny spokój i spersonalizowaną obsługę.
• Hotel biznesowy – szybkość, niezawodną łączność i efektywność.
• Hotel ekonomiczny – czystość i komfortowy sen w przystępnej cenie.

Operacja jako dostarczenie. To procesy operacyjne – od check-in, przez czystość pokoi, jakość Wi-Fi, śniadania, po czas reakcji na prośbę serwisową – decydują, czy obietnica została spełniona.

Jeśli hotel promujący się jako „luksusowy azyl” ma głośną klimatyzację, brudne fugi w łazience i 15–minutowy czas oczekiwania na kawę, operacje podważają markę. Wtedy marka staje się jedynie fasadą.

Dlaczego w hotelarstwie „operacja to marka”?

Doskonałość operacyjna buduje zaufanie

Współczesne recenzje online w zdecydowanej większości koncentrują się na ocenie operacji.

Spójna, powtarzalna doskonałość operacyjna generuje pozytywne doświadczenia, a te przekładają się na wysokie oceny — namacalny dowód wartości marki. W praktyce to właśnie reputacja hotelu budowana w doświadczeniu gościa zaczyna się nie od komunikacji, lecz od procesów.

Spójność tworzy wartość marki

Największe marki hotelowe odnoszą globalny sukces dlatego, że oferują przewidywalny poziom usług w tysiącach lokalizacji. To efekt standaryzacji i rygorystycznie egzekwowanych procedur.

Gość wybiera znaną markę, ponieważ oczekuje określonego doświadczenia. Awaria operacyjna w jednej lokalizacji obniża zaufanie do całej sieci.

Spójna operacja jest tożsamością marki w działaniu – a granica między „własną marką” i „bezpiecznym parasolem” bywa cienka, co dobrze pokazuje temat soft brandu hotelowego.

Emocje marki rodzą się z interakcji

Marka to emocje, które hotel wywołuje u gościa. Nie tworzy ich billboard, lecz człowiek i obsługa.

To tzw. moments of truth – w całości operacyjne. To one budują historię gościa, którą później opowiada znajomym i w Internecie. Operacja jest kuratorem emocji markowych.

Zmiana priorytetów: inwestycja w procesy

Dla właścicieli i menedżerów hoteli przesłanie jest jednoznaczne:

Nie inwestuj w marketing pięciogwiazdkowego doświadczenia, jeśli operacje dostarczają wyniki trzygwiazdkowe.

Priorytetem powinna być inwestycja w:

• Szkolenia personelu: Pracownicy są trzonem operacji. Powinni być upoważnieni i odpowiednio przygotowani do natychmiastowego podejmowania decyzji.
• Technologię operacyjną: Automatyzacja zadań – mobilne zameldowanie, systemy zgłoszeń serwisowych – odciąża personel, pozwalając mu skupić się na gościu.
• Audyty jakości procesów: Regularne, niezależne audyty pozwalają ocenić nie tylko estetykę, lecz także realne działanie procesów, np. czas sprzątania pokoi czy czas oczekiwania na rachunek – i finalnie to, jak łatwo hotel „przepala” wynik, co widać w przykładach strat wynikających z braku strategicznego revenue management.

Konkluzja

Marka hotelowa nie jest zbiorem haseł, lecz sumą wszystkich doświadczeń gościa. Marketing przyciąga pierwszy raz. Doskonałość operacyjna sprawia, że gość wraca i poleca hotel innym.

W hotelarstwie to codzienne działania definiują to, kim jesteś jako marka.

Dlatego: Marka to nie operacja. Operacja to marka.

Podsumowanie

Marka hotelowa jest sumą codziennych doświadczeń gościa, a nie deklaracją marketingową. Marketing może przyciągnąć uwagę po raz pierwszy, lecz to doskonałość operacyjna decyduje o powrocie gościa, jego lojalności oraz rekomendacjach. W hotelarstwie marka żyje w działaniach zespołu, w spójności standardów, dbałości o detale oraz umiejętności dostarczania obietnic każdego dnia. To operacja definiuje, czym naprawdę jest marka.