Firma Mews, dostawca systemów operacyjnych dla branży hotelarskiej (PMS), oraz platforma Uber nawiązały współpracę. Jej wynikiem jest wbudowanie funkcji zamawiania, śledzenia w czasie rzeczywistym i rozliczania przejazdów bezpośrednio w oprogramowaniu hotelowym Mews.

Oficjalne ogłoszenie partnerstwa będzie miało miejsce 27 maja 2026 roku podczas konferencji Mews Unfold w Amsterdamie. Program pilotażowy usługi zostanie uruchomiony jeszcze w tym roku.

Jak zaznaczył Matthijs Welle, CEO i współtwórca Mews, manualne zamawianie taksówek przez recepcję to jedno z najczęstszych żądań gości na całym świecie. Dotychczas wiązało się ono z niespójną jakością usług, opóźnieniami oraz niedogodnościami związanymi z płatnościami gotówkowymi. Integracja ma na celu natychmiastowe rozwiązanie tego długoletniego problemu operacyjnego, automatyzując pracę recepcji.

Najważniejsze szczegóły integracji:

• Centralizacja rachunków: Koszty przejazdów realizowanych za pośrednictwem Ubera będą automatycznie doliczane do głównego rachunku gościa w hotelu (guest folio) z wykorzystaniem funkcji Mews Payments. Eliminuje to konieczność korzystania z zewnętrznych form płatności.

• Śledzenie i zarządzanie: Zarówno personel hotelowy, jak i sami goście będą mogli rezerwować przejazdy, zarządzać np. transferami lotniskowymi oraz śledzić trasę pojazdu w czasie rzeczywistym z poziomu systemu.

• Nowe źródło przychodów (ancillary revenue): Z badań Mews wynika, że goście wydają średnio 50 dolarów na pobyt na transport, z czego hotelarze wcześniej nie czerpali zysków. Nowe rozwiązanie pozwoli hotelom na zatrzymanie części z tych środków i wygenerowanie dodatkowych przychodów.

• Wsparcie personelu: System umożliwi również hotelom bezstresową i łatwą organizację transportu dla pracowników kończących późne lub nocne zmiany.

Projekt stanowi rozszerzenie dotychczasowych usług Ubera i krok Mews w kierunku zaoferowania gościom całkowicie zintegrowanego, płynnego doświadczenia turystycznego (tzw. frictionless stay), wykraczającego poza sam wynajem pokoju.

Podsumowanie

Strategicznym celem współpracy firm Mews i Uber jest eliminacja barier logistycznych w branży hospitality poprzez wdrożenie idei tzw. frictionless stay (pobytu bez zakłóceń). Automatyczne dopisywanie kosztów transportu do głównego rachunku gościa, śledzenie pojazdów w czasie rzeczywistym oraz możliwość organizacji bezpiecznych powrotów dla pracowników nocnych zmian to kluczowe wyróżniki nowego systemu. Pilotażowy program zintegrowanej usługi wystartuje jeszcze w 2026 roku.

Źródło: mews.com

Grafika: mews.com

Autor: Arnold Amrhein | Działa na styku hotelarstwa, nieruchomości i kapitału. Obecnie pełni funkcję Wiceprezesa ds. Inwestycji w CREO Capital – firmie doradczej i funduszu private equity na rynku nieruchomości, zorientowanym na Amerykę Łacińską. Wcześniej zajmował stanowiska w Rosewood Hotels & Resorts oraz Hotel Investment Partners, największym właścicielu hoteli wypoczynkowych w Europie Południowej i platformie należącej do funduszu Blackstone.

Najstarsze wzmianki o zajeździe pochodzą z około 500 r. p.n.e. Od 2500 lat praca w usługach gościnnych polega dokładnie na tym samym. Ktoś przybywa zmęczony. Ktoś inny sprawia, że czuje się otoczony opieką.

To, czego ta praca tak naprawdę wymaga, jest zrozumiałe od dawna. Nie przez wszystkich, ale przez ludzi, którzy robią to najlepiej.

W credo jednej z najlepiej zbadanych kultur obsługi na świecie kryje się pewne zdanie. Głosi ono, że zadaniem jest spełnianie wyrażonych i niewyrażonych życzeń gościa. To właśnie w tej niewyrażonej części tak naprawdę żyje gościnność.

Pamięć jest podłogą. Antycypacja jest sufitem.

Gość, który wraca i zostaje zapamiętany, czuje się rozpoznany. Gość, który przybywa i którego potrzeby zostały przewidziane, czuje się kimś znajomym. To dwa różne uczucia. Rozpoznanie jest ciepłe. Poczucie bycia kimś znajomym jest bliższe uczuciu bycia w domu.

Cały kunszt hotelarstwa, od zajazdu w Pompejach po prowadzony przez rodzinę pensjonat w wiosce, z której pochodzi twoja babcia, zawsze był cichą rywalizacją o zniwelowanie dystansu między tymi dwoma uczuciami. Hotele, które wygrywają, robią to dzięki ludziom. Ludziom, którzy zauważają. Ludziom, którym zależy na tyle, by zacząć działać, zanim w ogóle zostaną o to poproszeni. Ludziom, którzy traktują zmęczenie nieznajomego jak swój własny problem do rozwiązania.

To nigdy nie był problem technologiczny. To był problem ludzki. I aż do teraz, technologia w większości nie pomagała w jego rozwiązaniu.

Dlaczego systemy, które zbudowaliśmy, stanęły nam na drodze

Przez dwadzieścia pięć lat branża kupowała oprogramowanie, które było bardzo dobre w jednej rzeczy: rejestrowaniu tego, co już się wydarzyło. Założonych rezerwacji. Posprzątanych pokoi. Wysłanych faktur. W gruncie rzeczy, były to szafy na dokumenty wyposażone w ekran logowania.

Szafy na dokumenty pamiętają. Nie potrafią jednak przewidywać. Dlatego też operatorzy, którzy chcieli zaoferować coś głębszego, musieli to robić tak, jak robiono to od zawsze. Ręcznie. Z sercem. Zatrudniając odpowiednich ludzi i ufając, że ci coś zauważą.

To działało pięknie na małą skalę. Ale załamywało się gdzieś w okolicach setnego gościa. Informacje istniały. Były jednak rozsiane po systemie zarządzania obiektem (PMS), systemie rezerwacyjnym, CRM-ie, arkuszu kalkulacyjnym zapisanym na czyimś pulpicie i w głowie kierownika recepcji, który właśnie szykował się do odejścia z pracy. Żaden pojedynczy człowiek nie był w stanie tego wszystkiego spamiętać. I żaden system nie potrafił przechować tego za nich.

Więc branża poszła na kompromis. Antycypacja stała się luksusem. Pamięć stała się celem. A większość gości, nawet w drogich hotelach, nauczyła się oczekiwać pobytu, podczas którego zostaną uprzejmie obsłużeni i w pełni kompetentnie zapomniani.

Zmiana

Z natury jestem technooptymistą. Wierzę, że większość technologii w ostatecznym rozrachunku oddaje ludziom czas i pozwala im wykonywać lepszą pracę. Sztuczna inteligencja jest pierwszą technologią, jaką widziałem w hotelarstwie, która robi obie te rzeczy naraz.

Po raz pierwszy operator nie musi wybierać między skalą a duszą. Dane, które obiekt już gromadzi – rezerwacja, rozmowa, preferencje śniadaniowe, mimochodem rzucona uwaga podczas zeszłorocznego zameldowania – mogą wreszcie znaleźć się w jednym miejscu i zostać odczytane przez coś, co faktycznie myśli.

To nie jest chatbot. To nie jest automatyzacja. To coś zbliżonego do najlepszego konsjerża, jakiego kiedykolwiek zatrudniłeś, z tą różnicą, że ten nie śpi o 3 nad ranem, mówi w każdym języku i nigdy nie zapomina.

Właśnie o tym myślę jako o Warstwie Antycypacji (The Anticipation Layer). To nie jest po prostu produkt. To coś, co nadbudowuje się na każdym systemie, który branża do tej pory zbudowała, i zamienia zapisane informacje w kontekst pociągający za sobą konkretne działanie. Parasol czekający przy drzwiach, zanim w ogóle zacznie padać deszcz. Pokój o dwa stopnie chłodniejszy niż domyślne ustawienia, ponieważ system o tym wiedział. Oddychające wino, ponieważ gość osiemnaście miesięcy temu wspomniał, że preferuje je właśnie w ten sposób.

Infrastruktura pod to rozwiązanie jest kładziona właśnie teraz. Wczesne sygnały są już widoczne w raportach analityków. Do końca dekady znaczna część wszystkich wydatków na technologię w branży hotelarskiej zostanie przeznaczona na to, co obecnie nazywa się przewidywaniem preferencji. Ta kategoria ma już swoją nazwę w arkuszach kalkulacyjnych w Nowym Jorku. Nie ma jej jeszcze po stronie biurka, za którym siedzą operatorzy.

A powinna.

Dlaczego tym razem jest inaczej

Każda poprzednia fala technologii w hotelarstwie nagradzała skalę. Sieciówki zindustrializowały budowę i rozwój. Platformy zindustrializowały proces wyszukiwania. Z każdym cyklem hotele niezależne traciły część swojego technologicznego stosu i część swojej marży.

Warstwa Antycypacji nie działa w ten sposób. Nie nagradza tego, kto ma najwięcej gości. Nagradza tego, kto zna ich najlepiej. Sieci mają arkusze kalkulacyjne. Niezależni mają rozmowę. Po raz pierwszy od stu lat rozmowa staje się znacznie cenniejszym zasobem.

To zmiana strukturalna i to taka, która daje nadzieję. Przewaga, którą wielcy niezależni operatorzy mieli od zawsze – zwracanie uwagi, słuchanie, zapamiętywanie drobiazgów – to dokładnie ta sama przewaga, do której wzmacniania zbudowano AI. Ekonomia wreszcie wskazuje w tym samym kierunku, co rzemiosło.

Co to oznacza dla ludzi, którzy są właścicielami budynków

Większość mojej kariery spędziłem po stronie kapitałowej tej branży. Analizując ryzyko transakcji inwestycyjnych, zasiadając w komitetach inwestycyjnych, obserwując właścicieli i operatorów zmagających się z tym samym zestawem pytań rok po roku. Chcę więc nazwać to, co ta zmiana dla nich oznacza, ponieważ hotelarstwo to także biznes, a pełna optymizmu teza, która ignoruje rachunek zysków i strat (P&L), jest tylko ładnym wierszem.

Zmieniają się trzy rzeczy.

Po pierwsze, dane o gościach stają się osobną klasą aktywów. Dla większości niezależnych właścicieli wartością nieruchomości historycznie był budynek, lokalizacja, marka (jeśli istnieje) i przepływy pieniężne. Lista gości była jedynie marketingowym dodatkiem. W świecie Warstwy Antycypacji obiekt dysponujący pięcioletnim zbiorem czystego, uporządkowanego kontekstu o gościach jest wart znacznie więcej niż identyczny obiekt pozbawiony takich danych. To właśnie dane zasilają system, który dostarcza doświadczenie napędzające wyższą cenę za dobę. Właściciele, którzy wcześnie zdadzą sobie z tego sprawę, zaczną traktować historię swoich gości tak, jak dobry restaurator traktuje piwniczkę z winami. Jako coś, co z czasem zyskuje na wartości dzięki procentowi składanemu.

Po drugie, marża operacyjna zostaje odblokowana z miejsca, w którym tkwiła od dziesięcioleci. Dwoma największymi pozycjami w kosztach bezpośrednich zawsze były koszty pracy i prowizje dla OTA (internetowych biur podróży). Dobrze zrealizowana antycypacja przesuwa wskaźniki w obu z nich. Powracający goście rezerwują bezpośrednio, ponieważ ich doświadczenie jest nie do powtórzenia gdzie indziej. Personel spędza mniej czasu na rutynowych zadaniach transakcyjnych, a więcej na momentach, które faktycznie uzasadniają stawkę za pobyt. Hotele, które zrozumieją to jako pierwsze, nie będą przypominać tych, które tego zaniechały. Ta przepaść uwidoczni się we wskaźniku RevPAR, w odsetku rezerwacji bezpośrednich, w konwersji przychodów na zysk i w retencji gości. W liczbach, na których inwestorom zależy naprawdę.

Po trzecie, tezy inwestycyjne dla butikowego i niezależnego hotelarstwa przestają być jedynie romantycznymi pobudkami. Przez długi czas kapitał napływający do niezależnych obiektów musiał niemalże przepraszać za siebie. Konkurencja ze strony sieciówek zawsze była bardziej wydajna, bezpieczniejsza dla banków i bardziej nudna. Warstwa Antycypacji zmienia układ sił. Niezależny operator, który potrafi zaoferować pobyt, któremu żadna sieć nie jest w stanie dorównać, przy marżach, do których osiągnięcia nie trzeba już sieciowej skali, przestaje być sentymentalnym zakładem. Staje się tym racjonalnym.

Istnieje wersja nadchodzącej dekady, w której najlepsze zwroty z inwestycji ważone ryzykiem w branży noclegowej pochodzą nie z kupowania znanej franczyzy, ale ze wspierania operatorów, którzy rozumieją, że ich prawdziwą fosą obronną jest głębia kontekstu ich gości, i którzy dysponują systemami, aby na tej podstawie działać. Uważam, że właśnie w tę wersję przyszłości wkraczamy.

Czym to pozwala stać się branży

To jest ta część, którą uważam za najbardziej poruszającą. Gościnność w swoim najlepszym wydaniu to jedna z niewielu branż, której absolutnym celem jest sprawienie, by zupełnie obcy człowiek poczuł, że komuś na nim zależy. Spędziliśmy mnóstwo czasu na usprawiedliwianiu się z przepaści między tym celem a tym, co pozwalała nam zrealizować technologia.

Ta przepaść właśnie znika.

Praca, która jest przed nami, nie polega na zautomatyzowaniu ludzkiego ciepła tak bardzo, by wyparowało z pokoju. Chodzi o to, by dać człowiekowi w tym pokoju lepsze instrumenty. Aby recepcjonista nie musiał tonąć w ekranie, lecz miał pełną swobodę nawiązania kontaktu wzrokowego. Aby mały obiekt mógł zaoferować taki rodzaj pobytu, który kiedyś wymagał pięćdziesięciu pracowników i budżetu szkoleniowego, którego nikt z nich nie posiadał. Aby operator, który wszedł w ten biznes, ponieważ uwielbiał witać ludzi, mógł spędzić większość swojego dnia na faktycznym robieniu tego.

Era systemów PMS dobiega końca. Cokolwiek je zastąpi, powinno być mierzone według standardu znacznie starszego niż jakiekolwiek oprogramowanie. Czy gość poczuł się kimś znajomym. Czy pokój zapamiętał go, zanim w ogóle do niego wszedł. Czy praca w hotelarstwie, ta prawdziwa praca, stała się łatwiejsza dla ludzi, którzy ją wybrali.

Temu właśnie służy Warstwa Antycypacji. To nie jest po prostu nowe narzędzie. To najstarszy zawód w tej branży, który wreszcie otrzymuje technologię, na jaką zawsze zasługiwał.

Autorem artykułu jest Arnold Amrhein i został opublikowany za jego zgodą. Oryginalny wpis -> The Anticipation Layer: What AI Finally Lets Hospitality Become.

Przez ostatnie dwie dekady branżowa debata o marketingu kręciła się wokół jednego pytania: „jak być wyżej w Google?”. Odpowiedzią było SEO, walka o „dziesięć niebieskich linków” i desperackie próby przebicia się przez dominację OTA. Dziś ten paradygmat przechodzi do historii. Raport „World’s Best at AI 2025 Index” rzuca brutalne światło na nową rzeczywistość: nastała era Answer Engines (silników odpowiedzi), w której hotel albo jest wymieniony przez AI z nazwy, albo dla klienta po prostu nie istnieje.

Z analizy 2,36 miliona danych wynika jednoznacznie – branża znajduje się w punkcie zwrotnym. Jeśli myśleliście, że AI to tylko nowinka technologiczna, czas na szybką weryfikację strategii.

Niewidzialna większość i dyktatura dużych portfeli

Najbardziej uderzającym wnioskiem z raportu jest skala „cyfrowego wykluczenia”. Aż 84% hoteli na świecie pozostaje niewidocznych dla modeli takich jak ChatGPT, Gemini czy Perplexity. AI „zna” tylko co szósty obiekt. Co gorsza, ta widoczność nie jest rozłożona sprawiedliwie. Algorytmy systematycznie faworyzują wielkie sieci, które dysponują ogromną masą ustrukturyzowanych danych.

Globalnym liderem rankingu został Holiday Inn Express (IHG), który dzięki potężnej gęstości treści i spójnym sygnałom z opinii gości osiągnął indeks 100.0. Na podium znalazły się także Ibis Hotels (Accor) oraz flagowa marka Hilton. Dla hoteli niezależnych to sygnał ostrzegawczy: tradycyjne metody budowania wizerunku to dziś za mało, by przebić się przez „bańkę informacyjną” AI.

Wojna o percepcję: AI widzi Cię inaczej niż Ty siebie

Raport ujawnia fascynujące, choć niepokojące zjawisko „wycieku wartości”. Prawie połowa badanych marek (45,9%) doświadcza niedopasowania między tym, jak same się pozycjonują, a tym, jak postrzega je sztuczna inteligencja.

AI nie czyta folderów reklamowych – ono buduje obraz hotelu na podstawie realnych sygnałów cyfrowych: cen, języka opinii, metadanych i treści redakcyjnych. Efekt? Marki takie jak DoubleTree czy Westin, klasyfikowane przez STR jako segmenty wyższe, w oczach algorytmów często lądują w kategorii ekonomicznej. Nawet prestiżowy Mandarin Oriental traci punkty, gdy 20% jego wzmianek AI klasyfikuje jako Upscale zamiast Luxury. To realne zagrożenie dla RevPAR – jeśli AI sprzedaje Twój luksus jako „standard plus”, tracisz kontrolę nad marżą.

AEO i GEO: Nowy alfabet hotelarza

Aby odzyskać tę kontrolę, musimy nauczyć się dwóch nowych akronimów:

• AEO (Answer Engine Optimisation): To dbanie o „zrozumiałość” hotelu. Czy Twoje dane NAP (nazwa, adres, telefon) są wszędzie identyczne? Czy Twoje udogodnienia są opisane językiem naturalnym, na który AI może odpowiedzieć gościowi?

• GEO (Generative Engine Optimisation): To budowanie ekosystemu cytowań. AI wierzy bardziej temu, co o Tobie piszą inni, niż temu, co sam piszesz na stronie. Kluczowe stają się wzmianki redakcyjne, aktywność w niszowych blogach czy nawet dyskusje w społecznościach, które algorytmy traktują jako wiarygodne źródła.

Czas decyzji: 2026 jako rok resetu

Okno możliwości dla „first movers” jest otwarte, ale nie potrwa długo. Hotele, które zoptymalizują swoją obecność pod kątem AI w pierwszej połowie 2026 roku, ukształtują bazę danych, na której algorytmy będą budować rekomendacje przez lata. To klasyczny efekt koła zamachowego – widoczność rodzi zapytania, zapytania rodzą opinie, a opinie cementują widoczność.

Dla liderów branży przekaz jest jasny: widoczność w AI to nie metryka marketingowa, to nowy, krytyczny kanał dystrybucji. Ignorowanie tego faktu to dobrowolne skazywanie się na cyfrowy niebyt. Pytanie nie brzmi, czy AI zmieni układ sił, ale czy Twój hotel będzie przy stole, czy w menu.

Podsumowanie

Wkroczyliśmy w czasy, w których tradycyjna walka o „dziesięć niebieskich linków” w wyszukiwarce staje się pieśnią przeszłości. Dziś to sztuczna inteligencja przejmuje rolę głównego konsjerża i agenta rezerwacyjnego, drastycznie zawężając wybór podróżnego do zaledwie kilku konkretnych nazw. Niestety, brutalna rzeczywistość danych pokazuje, że aż 84% hoteli na świecie pozostaje dla tych algorytmów niewidocznych – dla cyfrowego ekosystemu te obiekty po prostu nie istnieją.

Analizując liderów zestawienia, jak Holiday Inn Express czy Ibis, widzimy, że kluczem do sukcesu nie jest już tylko luksus, ale gęstość i klarowność ustrukturyzowanych danych cyfrowych. AI nie słucha opowieści marketingowych; ono samodzielnie buduje obraz hotelu na podstawie twardych sygnałów: cen, recenzji i konkretnych faktów. To prowadzi do niebezpiecznych „wycieków percepcji”, gdzie niemal połowa marek jest klasyfikowana przez algorytmy poniżej swojej rzeczywistej kategorii, co bezpośrednio uderza w wskaźnik RevPAR.

Stajemy przed szansą na ostateczny reset dystrybucji. Aby przetrwać, hotelarze muszą przestać optymalizować treści „pod wyszukiwarkę”, a zacząć budować ekosystem cytowań i zrozumiałości dla AI. Okno możliwości dla „pierwszych odważnych” (first movers) zamyka się szybko – działania podjęte w pierwszej połowie 2026 roku ukształtują bazę danych, z której algorytmy będą czerpać rekomendacje przez najbliższy czas. Wybór jest prosty: albo staniesz się częścią odpowiedzi generowanej przez AI, albo zostaniesz spektatorem obserwującym, jak inni przejmują popyt, który dotąd należał do Ciebie.

Raport do sprawdzenia i pobrania tutaj >>>

Źródło: hotelworld.ai via phocuswire.com

Grafika: hotelworld.ai

Hilton ogłosił wprowadzenie Hilton AI Planner – generatywnego narzędzia opartego na sztucznej inteligencji, które ma pomagać podróżnym w planowaniu pobytów w hotelach sieci. Nowe rozwiązanie działa jako cyfrowy concierge i jest obecnie dostępne w wersji beta na stronie hilton.com.

Hilton AI Planner wykorzystuje interfejs konwersacyjny, który umożliwia użytkownikom zadawanie pytań dotyczących podróży i otrzymywanie rekomendacji w czasie rzeczywistym. Narzędzie wspiera cały proces wyboru hotelu – od wyszukiwania destynacji, przez porównywanie obiektów, aż po analizę dostępnych udogodnień. Według firmy system oferuje spersonalizowane sugestie i doświadczenie wykraczające poza tradycyjne filtry wyszukiwania stosowane w serwisach rezerwacyjnych.

Nowa funkcja została początkowo udostępniona ograniczonej części użytkowników serwisu Hilton, a jej dostępność ma być stopniowo rozszerzana. Firma planuje rozwijać narzędzie w modelu „test-and-learn”, analizując zachowania użytkowników i ich opinie, aby z czasem zwiększać zakres personalizacji i funkcjonalności w procesie planowania i rezerwacji pobytu.

Podsumowanie

Hilton uruchomił narzędzie Hilton AI Planner, które wykorzystuje sztuczną inteligencję do wspierania użytkowników w planowaniu podróży i wyborze hotelu. System działa jako konwersacyjny asystent, pomagając w wyszukiwaniu destynacji, porównywaniu obiektów oraz analizie dostępnych udogodnień. Funkcja została udostępniona w wersji beta wybranej grupie użytkowników serwisu Hilton i ma być stopniowo rozwijana wraz z kolejnymi testami i opiniami użytkowników.

Źródło: hotelbusiness.com

Grafika: AI/ChatGPT

System, oparty na weryfikacji biometrycznej i cyfrowej tożsamości (UAE Pass), pozwala gościom przesłać dokumenty, dane oraz skan biometryczny jeszcze przed przyjazdem, a potem przy kolejnych pobytach ograniczyć się do krótkiego skanu twarzy, bez konieczności podchodzenia do recepcji.

Rozwiązanie jest jednolite, rządowe i obowiązkowe dla licencjonowanych obiektów, a więc nie jest inicjatywą pojedynczych sieci, lecz elementem szerszej strategii cyfryzacji Dubaju.

Dla hoteli oznacza to m.in. redukcję kolejek, ograniczenie pracy manualnej na recepcji, niższe koszty obsługi oraz szybszy obrót pokojami w szczytach przyjazdów, co w skali ponad 825 hoteli i ok. 151 tys. pokoi przekłada się na znaczące oszczędności operacyjne. Dla gości kluczowe jest skrócenie drogi „lotnisko–pokój” oraz spójne doświadczenie – niezależnie od standardu i marki obiektu. Dubaj pozycjonuje się tym samym jako jedno z pierwszych dużych destynacji, które wdrażają ujednolicony, miejskoskalowy model biometrycznego check-inu, wyprzedzając wiele rynków, gdzie podobne rozwiązania funkcjonują nadal wyłącznie punktowo – na poziomie pojedynczych sieci czy hoteli.

Źródło: 4hoteliers.com, gulfnews.com

Foto: AI

Krok po kroku: zakup technologii

1. Najpierw zdefiniuj problem – dokładnie przyjrzyj się temu, co naprawdę przeszkadza w Twoim biznesie. Jakie są konkretne wyzwania, które chcesz rozwiązać?

2. Oceń wartość – sprawdź, czy rozwiązanie tego problemu rzeczywiście jest warte wysiłku. Jeśli tak, zdecyduj, czy potrzebujesz nowego narzędzia, zmiany procesu, szkolenia czy może połączenia tych elementów.

3. Kupuj świadomie – jeśli faktycznie potrzebujesz nowego narzędzia, zaangażuj specjalistę ds. zakupów. Płać mu bezpośrednio, aby działał w Twoim interesie, a nie dostawcy.

4. Przeanalizuj wszystkie opcje – nie zakładaj, że najdroższe rozwiązanie jest najlepsze. Oprogramowanie open-source, zwłaszcza z elementami AI, potrafi być bardzo skuteczne i często darmowe.

5. Zadbanie o motywacje – podpisuj krótkie umowy, np. na rok, a w przypadku bardziej złożonych projektów maksymalnie na dwa lata. To motywuje dostawcę, by stale udowadniał swoją wartość.

6. Postaw na wdrożenie – rollout jest kluczowy. Nawet najlepsze narzędzie zawiedzie, jeśli nie zostanie dobrze zaimplementowane.

7. Zaangażuj ludzi – technologię można łatwo wymienić, ludzi nie. Jeśli zespół nie będzie zaangażowany, cała inwestycja pójdzie na marne.

Najczęstsze pułapki

• Rozwiązywanie niewłaściwego problemu – wiele projektów IT kończy się porażką, bo od początku skupiają się na nie tym, co trzeba.

• Nierealne oczekiwania – nie oczekuj, że jedno narzędzie rozwiąże wszystko. PMS świetnie sprawdza się w operacjach, ale niekoniecznie w angażowaniu gości.

• Uzależnienie od dostawcy – unikaj długich kontraktów, które zatrzymają Cię przy partnerze, który w przyszłości może nie spełniać oczekiwań.

• Brak wdrożenia – słaba adopcja potrafi zniweczyć korzyści nawet najlepszego oprogramowania.

Ciekawostka: szacuje się, że aż 80% projektów IT nie osiąga zakładanych celów – najczęściej dlatego, że od samego początku rozwiązują nie ten problem .

Kluczem nie jest to, by priorytetowo traktować to, co masz w kalendarzu, ale by planować w kalendarzu to, co jest Twoim priorytetem.

– Stephen Covey

Uwagi redakcji (AMW):

• Wiele hoteli zaczyna od wymiany PMS czy innego narzędzia technologicznego, bo „tak trzeba”, a tymczasem problemem bywa raczej brak modelu biznesowego i strategii sprzedażowej. Technologia nie zastąpi strategii.

• Decyzję o zakupie/wdrożeniu nowego rozwiązania podejmują osoby, które nie będą operacyjnie na nim pracować.

• Wdrożenie to absolutny klucz – w Polsce często kupuje się „super narzędzie”, ale nikt nie szkoli personelu ani nie ustawia procesów. Skutek? Rozczarowanie i przekonanie, że „technologia nie działa”.

• Krótkie kontrakty z dostawcami to świetny punkt – zbyt często hotele wiążą się z partnerem „na lata”, co prowadzi do stagnacji.

• Przetestuj system na jednym dziale, zanim wprowadzisz go w całym obiekcie. To pozwala uniknąć kosztownych błędów.

• Wdrażanie rozwiązania pod presją „marketingu” dostawcy. Diagnozuje taką potrzebę w hotelu, ponieważ widzi w tym interes (sprzedaż własnego produktu), a nie odpowiada na rzeczywiste potrzeby i bolączki miejsca.

Autorem poradnika (bez wstępu i komentarza) jest agent AI Jana Popovica. Treść została opublikowana za jego zgodą – Jana, nie agenta

Oryginalny wpis znajduje się tutaj.

Na koniec – mała inspiracja od Jana Popovica oraz zaproszenie do przetestowania jego narzędzia:

Chciałbyś wzbogacić swoją stronę internetową o interaktywnych agentów AI? Możesz pozwolić innym porozmawiać z moim cyfrowym „bliźniakiem”, a także stworzyć i opublikować własnego agenta: inhotel.io/for/people.

A jeśli interesuje Cię nowy wymiar rozmów agent-to-agent, sprawdź nasze narzędzie A2A chat, które wkrótce uruchamiamy – możesz je łatwo osadzić na stronie i udostępniać agentów: inhotel.io/products/focus-chat#personas.

Foto: pexels.com/@GabrielFreytez / ChatGPT