W Hotels, marka należąca do portfela Marriott Bonvoy, zapowiedziała premierę nowego sezonu „Hotel Tales” – cyklicznej serii opowiadań i mini-filmów dokumentalnych, która ma ukazywać spontaniczne, wyjątkowe doświadczenia gości podczas pobytów w hotelach sieci. Nowe odcinki będą dostępne na kanałach cyfrowych marki, w tym w mediach społecznościowych i na platformach streamingowych.

Seria – po raz pierwszy zaprezentowana przy globalnej premierze w W New York – Union Square – poszerza zakres o lokalizacje na czterech kontynentach oraz nowych bohaterów. Produkcja przedstawia m.in. artystę Orville’a Pecka, modelkę i prezenterkę Emmę Winder, kulinarnego twórcę Isaaca Carewa oraz multidyscyplinarnego artystę Adwę Bader i Kenny’ego Kwana. Każda historia koncentruje się na nieoczekiwanych, autentycznych momentach i podkreśla kreatywną, dynamiczną atmosferę hoteli W Hotels.

Seria ma na celu zachęcić odbiorców do odkrywania wyjątkowych chwil, które mogą się zdarzyć tylko podczas pobytu w hotelach W. Premiery nowych odcinków zaplanowano także na nadchodzący rok, co ma inspirować do przyszłych podróży i doświadczeń.

Źródło: hospitalitynet.org, w-hotels.marriott.com/articles/hotel-tales

Wstęp

W branży hotelarskiej od lat toczył się spór o to, co wygra przyszłość: technologia czy człowiek. Rok 2026 – patrząc przez pryzmat Hotel Yearbook – kończy ten dylemat raz na zawsze. Hotele, które chcą być istotne, muszą przestać wybierać. Muszą nauczyć się łączyć.

Raport kreśli obraz hotelu jako organizmu hybrydowego, w którym AI działa po cichu, ale konsekwentnie, zdejmując z zespołów operacyjnych ciężar powtarzalnych zadań. Jednocześnie goście zaczynają oczekiwać doświadczeń bardziej lokalnych, bardziej sensorycznych, bardziej „prawdziwych”. Paradoksalnie – im więcej technologii działa w tle, tym bardziej widoczna staje się wartość człowieka.

To wstęp do opowieści o branży, która dojrzewa: od pogoni za nowością do świadomego upraszczania. Od gonitwy za innowacjami do budowania spójnych, spokojnych miejsc. Od myślenia „więcej” do myślenia „lepiej”.

Hotele jako organizmy hybrydowe

Autorzy raportu opisują branżę tak, jakby hotel stał się żywym organizmem. Z jednej strony zasilają go dane, systemy, agentowe AI. Z drugiej – emocje gości, ich potrzeby, uważność pracowników, lokalny kontekst.

„Hybrydowość” w tym ujęciu nie jest trendem, tylko sposobem oddychania. Hotel, który działa tylko cyfrowo – dusi się. Hotel, który działa wyłącznie analogowo – zostaje w tyle. Dopiero płynne przechodzenie między technologią a człowiekiem pozwala mu funkcjonować w nowej rzeczywistości.

To nie jest wizja science fiction. To opis bardzo praktycznej zmiany: procesy mają być szybkie i intuicyjne, ale doświadczenie ma pozostać głęboko ludzkie.

AI, które działa za kulisami

Największe zaskoczenie raportu? Brak zachwytu nad kolejnymi gadżetami AI. Zamiast tego – opowieść o technologii, która znika z widoku.

Agentowe systemy mają nie błyszczeć, tylko robić swoje:
przygotować pokój, przewidzieć potrzeby gościa, rozmawiać z innymi systemami, reagować na zmiany cen i popytu, usprawniać operację bez pytania o pozwolenie.

Gość tego nie widzi, ale odczuwa – w mniejszej liczbie błędów, w szybszej obsłudze, w prostszej podróży.

W pewnym sensie to powrót do korzeni gościnności: technologia staje się służbą, nie atrakcją.

Paradoks prostoty

Jeszcze dekadę temu hotele prześcigały się w dodawaniu kolejnych atrakcji: nowe bary, pokoje tematyczne, kolejne funkcje aplikacji. Dziś raport odwraca logikę: wygrywa ten, kto ma odwagę zabrać, nie dodać.

Pojawia się obraz hotelu jako miejsca, w którym gość ma odpocząć od nadmiaru – informacji, hałasu, bodźców. „Luksus” zamienia się w ciszę, w wolną przestrzeń, w możliwość skupienia się na tym, po co przyjechaliśmy.

To przewrotna, ale trafna diagnoza: goście nie chcą więcej ofert. Chcą mniej przeszkód.

Nowa tożsamość miejsca

Raport opisuje też wyraźną zmianę roli hotelu w strukturze miasta. Już nie jako „obcą bryłę”, ale jako miejsce, które powinno coś o tym mieście opowiedzieć – nie dekoracją, lecz rytuałami, smakiem, architekturą.

Wellbeing nie ma być usługą, ale sposobem, w jaki prowadzi gościa przestrzeń. Lokalność – nie fototapetą folkloru, lecz realną współpracą z ludźmi, którzy tu żyją.

Hotele zaczynają opowiadać historie – swoje, sąsiadów, miejsca. A goście wchodzą w te narracje jak w komfortową powieść, którą czyta się wieczorem.

I wreszcie: człowiek

Raport kończy się bardzo nie-technologicznie. W czasach, gdy AI usprawnia operację tak, jak dawniej robiły to zespoły ludzi, powraca wartość tego, czego nie da się zautomatyzować.

Empatia. Poczucie humoru. Wyczucie chwili. Zdolność tworzenia mikroprzeżyć, które zapamiętujemy po latach.

To opowieść o hotelarstwie jako rzemiośle

– takim, które staje się jeszcze ważniejsze w świecie algorytmów. Bo jeśli technologia przejmie to, co powtarzalne, człowiek może wreszcie wrócić do tego, co sensotwórcze.

Co z tego wynika?

Hotelarstwo 2026 to nie wyścig technologiczny. To powrót do równowagi, w której sztuczna inteligencja robi swoje, a ludzie robią to, co potrafią najlepiej.

Nie chodzi o to, żeby mieć najnowocześniejsze narzędzia. Chodzi o to, żeby umieć z nimi współpracować. Nie o to, by zachwycać ofertą. Ale by usunąć to, co zbędne. Nie o to, by goście widzieli więcej. Ale by czuli więcej.

Hotel Yearbook 2026 nie prognozuje hotelarstwa pełnego futurystycznych zabawek. Przeciwnie – pokazuje branżę, która przechodzi cichą, ale fundamentalną zmianę. Technologie stają się niewidoczną infrastrukturą, integracje ważniejsze niż kolejne wdrożenia, a prawdziwą przewagą konkurencyjną jest to, co dzieje się między ludźmi.

Wartość hotelu nie rośnie już wprost proporcjonalnie do liczby funkcji, ofert czy atrakcji. Przyszłość należy do tych, którzy potrafią odjąć to, co zbędne, żeby wyostrzyć to, co istotne: kontekst miejsca, jakość relacji, rytm przestrzeni, koncentrację na gościu.

W świecie przesyconym informacją i technologią, hotele – paradoksalnie – znów mogą stać się miejscami, w których coś ma znaczenie.

A pełna, wielogłosowa opowieść o tej transformacji czeka w oryginalnym raporcie >>>

Źródło: hotelyearbook.com

Foto: hotelyearbook.com

Hotelarstwo wchodzi w fazę głębokiej przemiany. Już nie chodzi o kolejne aplikacje czy „cyfrową rewolucję”, lecz o porządek w chaosie technologicznym – o umiejętność połączenia danych, zespołów i procesów w spójny ekosystem. Raport „Future Forecast: Hospitality Tech Predictions for 2026” opracowany przez IDeaS pokazuje, że sukces w nadchodzących latach nie będzie efektem szybkości wdrażania technologii, ale sposobu, w jaki zostaną zintegrowane, zrozumiane i wykorzystane.

1. Technologia nie jako moda, lecz jako porządek

Przez lata hotele mnożyły rozwiązania – systemy PMS, RMS, CRM, channel managery, chatboty – aż wreszcie wielu menedżerów poczuło się bardziej operatorami IT niż hotelarzami. Raport IDeaS zwraca uwagę na przesyt technologiczny i nowy trend: upraszczanie i konsolidację.

Aż 92% dostawców technologii uważa łatwość integracji za najważniejsze kryterium przy wyborze nowych narzędzi. 54% hoteli korzysta dziś z systemów częściowo połączonych, a 15% aktywnie konsoliduje swoje środowisko technologiczne. Celem nie jest już kolejna funkcjonalność, lecz spójność – mniej kliknięć, mniej błędów, więcej danych w jednym miejscu.

To właśnie w połączeniu danych kryje się nowa przewaga konkurencyjna. Zintegrowany ekosystem technologiczny oznacza szybsze decyzje, lepsze prognozy, mniej rutyny. AI staje się tu partnerem, nie gadżetem: już 78% sieci hotelowych korzysta z rozwiązań sztucznej inteligencji, a 89% planuje dalsze wdrożenia. Ale IDeaS ostrzega – bez odpowiedniej weryfikacji danych „AI-hallu” może przynieść więcej szkody niż pożytku.

Wniosek: nie chodzi o więcej technologii, lecz o mądrzejszą technologię. O ekosystem, który myśli razem z hotelem.

2. Koniec silosów: sprzedaż, marketing i revenue muszą mówić jednym głosem

Drugi megatrend to konwergencja komercyjna. Do 2026 roku skuteczne hotele nie będą miały trzech działów – sprzedaży, marketingu i revenue managementu – lecz jeden zespół, który działa w oparciu o wspólne dane, cele i wskaźniki.

Dziś tylko 46% hoteli deklaruje pełną spójność działań między działami komercyjnymi. Tymczasem niepewność rynkowa, wydarzenia globalne (jak igrzyska czy mundial) oraz zmienne nastroje podróżnych wymagają elastyczności i reakcji w czasie rzeczywistym.

Hotele, które potrafią współdzielić prognozy popytu z marketingiem, mogą planować kampanie na moment faktycznej potrzeby – a nie „na oko”. Z kolei sprzedaż, oparta na danych revenue, wie, który klient przynosi realną marżę.

To przesunięcie z myślenia wolumenowego na myślenie rentownościowe. W przyszłości wygra nie ten, kto sprzeda najwięcej pokoi, ale ten, kto sprzeda je właściwym gościom, we właściwym czasie i kanale.

Wniosek: „single source of truth” to nie tylko idea – to konieczność. Bez wspólnej bazy danych nie ma wspólnej strategii.

3. Od zrównoważenia do odporności – sustainability 2.0

Trzeci filar prognoz to resilience, czyli odporność. W 2026 roku pojęcie „zrównoważony rozwój” przestanie być zieloną etykietą, a stanie się modelem zarządzania.

Zrównoważony hotel to nie tylko energooszczędne żarówki, ale system, który działa efektywnie – finansowo, ekologicznie i kadrowo. 25% badanych hoteli przyznaje, że działania ESG są dziś głównie marketingowe, ale presja inwestorów, regulacji i gości wymusza zmianę.

Kluczowe kierunki:

• redukcja zużycia energii i wody (50%),

• ograniczanie odpadów (38%),

• optymalizacja zasobów (33%),

• śledzenie śladu węglowego (21%).

Równocześnie odporność organizacyjna oznacza stabilność zespołów. 83% hoteli inwestuje w automatyzację rutynowych zadań, 46% w szkolenia z pracy z danymi, a 21% w cross-training. W praktyce oznacza to, że technologia i ludzie muszą współdziałać – nie konkurować.

Wniosek: odporność = technologia + człowiek + sens. Hotel przyszłości będzie tak stabilny, jak jego dane i zespół.

4. Horyzont 2026 – mniej systemów, więcej sensu

Rok 2026 nie przyniesie rewolucji – raczej dojrzewanie. Branża wchodzi w etap, w którym sukces zależy od harmonii między technologią a człowiekiem.

Hotelarze, którzy:

• uproszczą swoje środowisko technologiczne,

• połączą działy w jeden komercyjny zespół,

• potraktują sustainability jako strategiczny filar,

• zbudują kulturę pracy opartą na danych i elastyczności –

będą w stanie nie tylko przetrwać, ale realnie rosnąć w niestabilnych czasach.

Podsumowanie

Przyszłość hotelarstwa nie będzie należeć do tych, którzy mają najwięcej narzędzi, lecz do tych, którzy potrafią połączyć ludzi, dane i technologie w jedno doświadczenie – zarówno dla gościa, jak i dla zespołu.

Sukces 2026 nie przyjdzie z AI. Przyjdzie z integracji, empatii i inteligencji organizacyjnej.

Źródło

Foto: